Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/13920 K.2012/20436

Taraflar arasında görülen davada Küçükçekmece 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26.04.2011 tarih ve 2007/90-2011/270 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .....tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ....ve .....'nin müvekkili şirkette %50 ortak iken hisselerini diğer ortaklara devrettiklerini, düzenlenen 21.11.2002 tarihli protokol gereği şirket araçlarından 22 adet çekici ve dorsenin davalı ve .....'ye devredileceğini, teminat olarak davalıya 22 bono verildiğini, 20 adet aracın devrinin yapıldığını, karşılığında da bonoların geri alındığını ancak davalının kalan 2 adet bonoyu doldurarak icra takibi yaptığını, bonoların devir protokolünün teminatı olarak verildiğini, davalının kötü niyetle bonoları takibe koyduğunu ileri sürerek, müvekkilinin icra takibi nedeniyle borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ek protokol gereği 20 aracın devrinin yapıldığını ancak kalan 2 aracın yapılmadığını, dolayısıyla müvekkilinin iki senet bedeli 55.000 EURO alacaklı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, trafik tescil belgelerine göre, dava konusu iki aracın devrinin davalıya yapılmadığı, dolayısıyla menfi tespit davasının koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle, ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.