KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2011/13930 E., 2012/20437 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Aralık 2012
- Mahkemesi
- SULH HUKUK MAHKEMESİ
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Küçükçekmece 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.05.2011 tarih ve 2010/443-2011/779 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi....tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasındaki taşıma sözleşmesine istinaden müvekkilinin davalının emtialarını taşıdığını, ancak davalının fatura bedellerini ödemediğini, hakkında yapılan icra takibinde yetkiye ve fatura içeriklerine de itiraz ettiğini, takibin yapıldığı yerin müvekkili şirketin ticaret sicili kayıtlarındaki adres olduğunu, fatura bedellerine dayanan borç bedelinin götürülecek borçlar statüsünde olduğunda alacaklının ikametgahında ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, davalının itirazının iptalini ve %40 inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece iddia ve tüm dosya kapsamına göre, takibe itiraz dilekçesinde davalının taraflar arasındaki ticari ilişkiyi reddettiği, davacının da taraflar arasında düzenlenmiş davalının temsilcisinin imzasının bulunduğu bir sözleşme ibraz etmediği, bu durumda BK'nun 73. maddesinin uygulanmasının mümkün olmayacağı, davalının şirket merkezinin Şişli'de bulunduğu anlaşılmakla HUMK'nun 9. ve 10. maddeleri kapsamında davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2011/13930, K. 2012/20437, 11 Aralık 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama