Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/15045 K.2012/21519

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/10/2011 tarih ve 2011/43-2011/187 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1938 yılından bu yana kullanmakta olduğu “FULLJET” ibareli markasının tescili için davalı TPE Başkanlığı'na yaptığı başvurunun, bir bütün olarak markanın başvuru kapsamındaki ürünlerin cinsini, çeşidini bildirdiği gerekçesiyle reddedildiğini ileri sürerek, 07.01.2011 tarih ve 2010-M-5111 sayılı YİDK kararının iptali ile marka başvurusunun tescil işlemlerinin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE Başkanlığı vekili, YİDK kararının yerinde olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu işaretin ayırt edici nitelik taşıdığı, 7. sınıftaki “endüstriyel ve tasarımsal kullanım için elektrikle çalışan püskürtme cihazlarının parçası olarak sıvı püskürtme nozülleri” bakımından marka olarak tescil edilebilecek nitelikte olduğu, daha önce bu sınıftaki ürünler için tanıtıcı işaret olarak kullananın bulunmadığı, bir bütün olarak 7. sınıftaki ürünler bakımından malların sunumu için zorunlu bir sözcük ve biçimi münhasıran veya esas unsur olarak ihtiva etmediği,

ilk defa davacı tarafından yaratılan dava konusu işaretin 556 sayılı KHK'nin 7/c maddesi anlamında bir eksiklik taşımadığı, Paris Sözleşmesi'nin 4. mükerrer 6 ile TRIPS'in 15. maddesinin de dikkate alınması gerektiği düşüncesiyle, davanın kabulü ile TPE YİDK'nın 2010-M-5111 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.