Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/15266 K.2012/21302

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/04/2011 tarih ve 2006/213-2011/103 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin icracısı davalı ...

(Aldatmaz) olan "Köprü" ile "Ve Ötesi" isimli albümlerde yer alan tüm eserlerinin mali hak sahibi olduğunu, "Köprü" isimli albüm için 1986 yılında, "Ve Ötesi" isimli albüm için de 1987 yılında eser işletme belgesi alarak ses kaseti olarak piyasaya çıkardığını, müvekkilinin bu kez compact disk(CD) olarak söz konusu albümleri piyasaya çıkarmak amacıyla bandrol alınabilmek için davalı Mesam'ın olurunun alması gerektiğini, Mesam'ın, ...'in kendisine ait eser veya eserleri herhangi bir şekilde kullanmak isteyen gerçek veya tüzel kişilere kullanma ruhsatı verilebilmesi Mesam'a yetki vermediğini belirttiğini,

Kültür Bakanlığı'na götürülecek olan belgeye de herhangi bir kayıt düşmeyerek müvekkilinin bandrol almasını bugüne kadar engellediğini, bu durumun müvekkilini maddi ve manevi zarara uğrattığını ileri sürerek, fazlaya dair hakları saklı kalmak koşulu ile 5.000,00 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi tazminatın faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Mesam vekili, İlham İrem tarafından verilen yetki belgesinde bu konuda MESAM’a yetki verilmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir. Davalı ... vekili, davacının davaya dayanak olarak sunduğu 12/12/1980 tarihli sözleşmenin, dava konusu "Köprü" ve "Ve Ötesi" adlı müzik yapımları ile bir ilgisinin olmadığını, 1981 yılında “Er mektubu görülmüştür/Bal ağızlım” adlı kısa çalar plak ile “Bezgin” adlı uzun çalar plak için imzalandığını, kaset ve cd yapımına ilişkin olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ...'in 1980 yılında Türküola Plakçılık ile 3 yıl süreli yaptığı anlaşmaya dayalı olarak iki adet albüm çıkartıldığı, her iki albümdeki eserlerin sahibinin davalı ... olduğu, anılan sözleşmede FSEK’nun 52. maddesinde belirtilen mali haklar dahil sözleşme ve tasarrufların yazılı olması ve konuları olan hakların ayrı ayrı gösterilmesi şartının gerçekleştirilmediği, sadece mukavelenin özel şartlar bölümünde 60 dakikalık iki adet ses taşıyıcısıyla ilgili yayma çoğaltma ve üçüncü şahıslara devir ve telif haklarının devredildiğinin yazılı olduğu,

taraflarca herhangi bir itiraz olmaması sebebiyle iki adet ses taşıyıcısı diye ifade edilen kasetin "Ve Ötesi" ve "Köprü" isimli ilgili albümlerle ilgili olduğu hususunda tereddüt bulunmamakta da ise de bu albümlerle ilgili icracı sanatçı ve yapımcı arasındaki sözleşmenin sonlandığı, icracı sanatçı davalının doğrudan eser sahibi sıfatıyla sözleşmeyi imzalamadığı, mukavele ve özel koşullar kısmında bu hususta herhangi bir madde ve taahhüt bulunmadığı anlaşıldığından,

aradan uzun zaman geçtikten sonra eser sahibi sıfatıyla davalı ...'in bu eserlerin CD formatında çoğaltılarak bir nevi işlenmek suretiyle umuma iletilmesine FSEK’nun 20. ve müteakip maddelerindeki hak sahipliğine dayalı olarak olur vermemesinin yasal olduğu, davalı ...'in Mesam'a üye olurken eserleriyle ilgili eski yapımların farklı formatlarla çoğaltılmaları konusunda Mesam'a yetki vermediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.