Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/38 K.2012/7337

Taraflar arasında görülen davada Eskişehir 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/08/2010 tarih ve 2009/261-2010/1218 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka şubesinde maaş hesabının bulunduğunu, ayrıca yine bu banka tarafından verilen bir kredi kartının bulunduğunu, kimliği belirsiz kişilerin internet bankacılığı yoluyla kredi kartı hesabından maaş hesabına 6.750 TL'sını aktardıklarını ve daha sonra bu parayı da üçüncü bir kişi adına havale ettiklerini, bu paranın 5.000 TL'lik kısmının kredi kartı sigortası tarafından karşılandığını, müvekkilinin sonuç olarak 1.750 TL zararının oluştuğunu, gerekli güvenlik önlemlerini almayan davalı bankanın bu zarardan sorumlu bulunduğunu ileri sürerek, 1.750 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu olayda müvekkili bankanın üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirdiğini, internet sisteminin güvenliği için gerekli önlemleri aldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının şifre ve diğer bilgilerinin ele geçirilerek davalı bankanın internet şubesine girildiği, mobil onay kodunun ele geçirilmesi için davacının cep telefonu sim kartının değiştirildiği, kullanıcıların tamamen güvenliği sağlayamayacakları, ek güvenlik önlemlerini zorunlu tutmayarak özen yükümlülüğünü ihlal eden davalı bankanın meydana gelen zarardan sorumlu olduğu gerekçesiyle 1.750 TL'nın 10.01.2007 tarihinden itibaren işleyecek kredi faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.