Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/3802 K.2013/5010

Taraflar arasında görülen davada ...1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/01/2011 tarih ve 2010/440-2011/22 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 12/03/2013 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafından keşide edilen 14.07.2010 tarihli (46.894) TL bedelli ve 03.08.2010 tarihli (44.848) TL bedelli iki adet çekin ciro yolu ile müvekkiline devredildiğini, karşı tarafın oyalaması sonucu çeklerin süresinde bankaya ibraz edilemediğinden müvekkilinin kambiyo senedi hükümlerine dayalı müracaat hakkını yitirdiğini, çek bedelinin keşideciden tahsil edilemediğinden davalı keşidecinin sebepsiz zenginleştiğini ileri sürerek, şimdilik (46.894) TL’nin 25.07.2010 tarihinden, (44.848) TL’nin 14.08.2010 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı temsilcisi duruşmalara katılmamış ve savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, dava konusu çeklerin yasal unsurlarının tamam olduğu, zamanaşımına uğramadığı, ancak 14.07.2010 tarihli çekin ibraz süresinin 25.07.2010 tarihinde, 03.08.2010 tarihli çekin ibraz süresinin 14.08.2010 tarihinde dolduğu ve bankaya ibraz edilmediği, davanın niteliği gereği sebepsiz zenginleşmediğini ispat yükünün davalı keşidecide olup davalının bu yönde herhangi bir delil ibraz etmediği gibi duruşmalara dahi gelmediği, dava konusu çekler deneniyle davalı keşidecinin davacı aleyhine sebepsiz zenginleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.