Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/4463 K.2012/11406

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.12.2009 tarih ve 2007/316-2009/336 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “SOYUT” ibareli markayı 1975 yılında kullanmaya başladığını, “Soyut+şekil” ibaresinin 16. ve 40. sınıflarda tescili için TPE'ye başvurduğunu, TPE’nün davalının 2003/26463 sayılı aynı ibareli markasını gerekçe göstererek 556 sayılı KHK'nin 7/1-b maddesi uyarınca müvekkilinin başvurusunu reddettiğini, müvekkili şirketin bu ibare üzerinde önceye dayalı hak sahibi olduğunu ileri sürerek davalıya ait markanın 556 sayılı KHK'nin 42/b maddesi uyarınca hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin dava konusu markayı uzun süredir kullandığını ve müvekkili adına tescilli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamı, toplanan deliller, alınan kök ve ek bilirkişi raporları doğrultusunda, davacı tarafın dava konusu marka üzerinde önceye dayalı kullanımı olduğunu ve markasının tanınmış olduğunu ispat edemediği, 556 sayılı KHK'nin 42.maddesindeki hükümsüzlük koşullarının gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.