Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/4545 K.2012/10893

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemesi’nce verilen 30/12/2010 tarih ve 2007/333-2010/593 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile Cenk Line Taşımacılık ve Loj. Hizm. Ltd.

Şti. arasında imzalanan sözleşmeye göre dört adet geminin Samsun/Navorossiyk ve Zonguldak/Eupatoria hatlarında işletilmesi amacıyla müvekkiline tahsis edildiğini, davalının, söz konusu gemilerle araçlarının taşınması için müvekkili şirkete rezervasyon yaptırarak gidiş-dönüş biletlerini aldığını, bu taşımalar nedeniyle davalıya 69 adet fatura düzenlendiği, itiraz edilmeyen bu faturalara istinaden bir kısım ödemeler yapılmış olup bakiye 8.850 USD'nin tahsili için başlattıkları takibe davalı tarafça haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek,

itirazın iptaline, takibin devamına, alacağın takip tarihinden itibaren dövize ilişkin en yüksek banka mevduat faizi ile tahsiline, % 40 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesi talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, gemiler üzerindeki tasarruf hakkının 28.11.2005 günü armatöre geçtiğini, davaya konu faturalar gidiş-dönüş olarak düzenlenmiş olup davacının talep ettiği bedellerin tamamının dönüş navlunlarına ilişkin olduğunu, 28.11.2005 tarihinden sonra yapılan taşımalar için navlun bedellerini talep hakkının Marmara A.Ş.'ye ait olduğunu, ayrıca dönüş navlunlarının tamamının araç sürücüleri tarafından gemiye binmeden davalının Ukrayna acentesine nakit olarak ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının işletmeciliğini yaptığı gemiler ile davalının araçlarının taşımacılığını yaptığı, bunun sonucunda davacının davalıya bir kısım faturalar gönderdiği, gönderilen faturalara davalının itiraz etmediği, kısmi ödemeler yaptığı, incelenen davacı ticari defterlerine göre davacının davalıdan 8.850 USD alacaklı olduğu, davalının ise ticari defterlerini sunmadığı, takibe haksız olarak itiraz edildiği, alacağın da likit olduğu gerekçesiyle, itirazın iptali ile takip talebinde kamu bankalarınca en yüksek yıllık faiz oranı cümlesi eklenilmek suretiyle takip tarihindeki diğer şartlar nazara alınarak takibin devamına, asıl alacak üzerinden % 40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taşıma ücretinin tahsili için başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık, faturaya konu taşımaların tamamının davacı tarafından yapılıp yapılmadığı ve dönüş navlunlarının ödenip ödenmediği noktasında toplanmaktadır.

Davalı taraf, toplam 19 taşıma için talepte bulunulduğunu, bunlardan 7 adedinin 28.11.2005 tarihinden sonra gerçekleşip dönüş hizmetinin davacı yandan satın alınmadığını, bu tarihten önce gerçekleştirilen 12 adedinin ücretinin ise davacının Ukrayna Acentesine gemiye binmeden önce nakit olarak ödendiğini savunmuş, bunun dayanağı olarak Rusça dilinde bir takım belgeler ibraz etmiş, ancak söz konusu belgeler değerlendirilmeden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bu itibarla, söz konusu belgelerin çevirisi yaptırılarak dönüş navlunlarının ödenip ödenmediği ve karara esas alınan bilirkişi raporunda da vurgulandığı üzere, faturaların ilişkin bulunduğu dönüş yolculuklarının davacı tarafından yapılıp yapılmadığı belirlenmek ve sonucuna göre karar vermek gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak yazılı gerekçeyle hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.