Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/5307 K.2012/11996

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Denizcilik İhtisas Mahkemesi’nce verilen 09.12.2010 tarih ve 2008/454-2010/466 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalının Mısır’a ihraç ettiği emtiayı konteyner ile Haydarpaşa Limanı’ndan gemi ile Damietta Limanı’na taşıma işini üstlendiğini, varma limanında alıcının malları gümrükten çekmediğini, malların uzun süre gümrükte kaldığını, gümrük makamlarınca dava konusu emtiaların 15 gün içinde çekilmemesi halinde açık artırma ile satılacağının müvekkiline bildirildiğini, davalıya faks ile e mail ile talimatları sorulmasına rağmen davalının hiçbir cevap vermediğini, daha fazla zarara uğramamak için malları geri getirdiğini, limanda oluşan demuraj, ardiye,

geri dönüş navlunu ve diğer masrafların tahsili için başlatılan takibe davalının haksız yere itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptalini, takibin devamını ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket yetkilisi, satışın CFR kaydı ile yapıldığını, yükün gemiye yüklenmesinden sonra her türlü sorumluluğun alıcıya geçtiğini, bundan sonra çıkan her türlü masrafın alıcıya ait olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, CİF veya CFR esaslı satış sözleşmelerinde emtianın yükleme limanında gemiye yüklenmesi ile her türlü sorumluluğun alıcıya geçeceği, dava konusu konteynerin Leyla Kalkavan gemisine yüklendiği anda satılan eşyanın yükümlülüğünün alıcıya geçtiği, emtia bedelinin alıcı tarafından peşin ödendiği, emtianın gemiye yüklendiği andan itibaren davalının bu yüke ilişkin ayni-şahsi talep hakkı ve menfaatinin kalmadığı, konteynerin alınmamasının alacaklının temerrüdü niteliğinde olduğu,

davacının TTK’nun 1057 maddesi uyarınca yükün tevdi edilmesi yoluna giderek gecikme sebebiyle doğan alacaklarını TTK’nun 1077.maddesi uyarınca kanuni rehin hakkını paraya çevirerek tahsil edebileceği, davalının konteynerle taşınan yük üzerinde mülkiyet hakkı bulunmadığı için geri getirme konusunda talimat verme yetkisinin de bulunmadığı, Damietta Gümrük Müdürlüğü’nce konteyner içindeki emtianın satılacağının bildirilmesine rağmen geri getirilmesinden doğan masraflardan davalının sorumlu tutulmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.