Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/5575 K.2012/13234

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/11/2010 tarih ve 2009/255-2010/303 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı şirket vekili ve davalı TPE vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin DİM esas unsurlu markalarla faaliyet gösterdiğini, “dim-et” ibaresini 2007/55638 sayılı başvuru ile tescil ettirmek istediğini, davalı şirketin itirazı üzerine davalı kurumun 30,31,43.sınıfta yer alan mal ve hizmetler için başvuruyu kısmen reddettiğini, müvekkilin başvurusu ile davalı şirketin redde dayanak alınan markalarının benzer olmadığını, müvekkilinin markasında ayırt edici unsurun DİM ibaresi olduğunu, “et” ibaresinin sektörü vurgulamak için kullanıldığını, ayrıca şekil unsuruna yer verildiğini, müvekkilinin dim-et ibareli 195772,

DİM ibareli 99/018041 nolu ve DİMBURGER ibareli 99/018036 nolu markaları olması nedeniyle marka üzerinde müktesep hakkı bulunduğunu ileri sürerek, TPE YİDK’nun 2009-M-3746 sayılı kararının iptaline, başvurunun tüm mal ve hizmetler için tescil işlemlerinin devamına, bunun kabul edilmemesi halinde 43 sınıfta yer alan yiyecek ve içeceklerin sağlanması hizmetleri için tescil işlemlerinin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, davacı başvurusundaki DİM ibaresi ile davalı şirketin DİMES ibareli markalarının benzer olduğunu, davalı şirketin markasının tanınmış marka olduğunu, markalar arasında ilişkilendirilme olasılığı bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Davalı şirket vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirketin dim-et ibaresini 30,31,40,41,43 sınıftaki mal ve hizmetler için tescil başvurusunda bulunduğu, davalı şirketin ise 173641,99/017816 nolu DİMES ibareli markalarına dayanarak başvuruya itiraz ettiği, TPE YİDK’nun itiraz üzerine 30. sınıfın tümünün, 31. sınıftaki tarım ürünleri, bahçecilik ürünleri ve tohumlar, 40.sınıfta gıdaların işlenmesi, 43 sınıfta yiyecek ve içecek sağlanması hizmetlerinin başvurudan çıkarılmasına karar verdiği, davacı müktesep hak iddiasında bulunmuş ise de önceki 195772 nolu dim-et markasındaki 29 sınıfın başvuru kapsamında bulunmadığı,

DİM ve DİMBURGER markalarının ise asıl unsurları farklı olduğundan kazanılmış haktan söz edilemeyeceği, ancak davacı markasının dim-et şeklinde okunup anlamlandırılacağı, davalı markasının ise di-mes şeklinde vurgu ile okunup asıl vurgunun m harfinde olacağı, taraf markalarının okunuş görsel ve anlam olarak benzer olmadıkları, 556 sayılı KHK’nin 7/1-b ve 8/1-b anlamında benzer bulunmadıkları, davalı markasının tanınmış olmasının sonuca etkili olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı şirket vekili ve davalı TPE vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve uyuşmazlık konusu işaretlerin bir bütün olarak bıraktıkları izlenim itibariyle birbirinden farklı olmasına göre davalı şirket vekili ve davalı TPE vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.