KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2011/6620 E., 2012/13285 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Eylül 2012
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21.10.2010 tarih ve 2008/646-2010/829 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalının ortağı olduğu müvekkili şirketi hiçbir alacağı olmamasına rağmen haksız menfaat elde etmek ve şirketin tamamını ele geçirmek amacıyla çete kurarak dolandırdığını, şirketin çalışanı ile anlaşarak müvekkili şirket hakkındaki icra takibinin kesinleşmesini sağladığını ileri sürerek müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine, davalının %40 kötü niyet tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin dava konusu aracı ve taşınmazı malik olma kastı ile satın alıp, görünüşte şirket adına kaydettirdiğini, tadilat masraflarını da avans olarak verdiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, tüm dosya kapsamına, toplanan delillere ve düzenlenen bilirkişi raporuna göre, davacının davalıya yalnızca 185.310,99 TL borçlu olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile davacı takip borçlusunun davalı takip alacaklısına 414.689,01 TL borcunun bulunmadığının belirlenmesine, davacının kötü niyet tazminatı istemi ile davalının tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2011/6620, K. 2012/13285, 13 Eylül 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama