Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/6626 K.2012/12968

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/12/2010 tarih ve 2010/150-2010/1364 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın Sirkeci Şubesinde bulunan hesabından 230.484,00 TL kredi kullandığını, bu kredinin geri ödemesinin aylık 22.828.13 TL taksitlerle toplam 251.109,28 TL şeklinde olduğunu, müvekkilinin ödeme tablosuna uygun olarak her taksit tarihinde hesabında taksit miktarı parayı bulundurduğunu, ancak davalı bankanın taksitleri 22.828,13 TL alması gerekirken ödeme tablosuna ve anlaşmaya aykırı olarak aylık taksitleri 23.064,02 TL olarak tahsil ettiğini ileri sürerek oluşan 3.000 TL farkın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili bankadan 150,000 USD kredi kullanmak istediğini, başvuru tarihinde bankanın USD alış kurunun 1.53656 TL olduğunu, bu durumda davacıya kullandırılacak tahmini kredi bedelinin TL cinsinden 230.484,00 TL, toplam tahmini maliyetin 251.109,28 TL olduğunu, yapılan inceleme sonucunda 150.000 USD kredi bedelinin müvekkil bankanın tabi olduğu mevzuat uyarınca satıcıya ödemesi yapılırken müvekkil bankanın 1.55104 USD satış kurunun esas alındığını, bu kura göre davacıya 232.656,00 TL kredi kullandırıldığını, aylık taksit miktarının da 23.064,02 TL olmakla toplamın 253.704,14 TL olduğunu,

hangi kur değerinin esas alınacağının müvekkil bankanın münhasır yetkisinde bulunduğunu, ortaya çıkan kur farkından davacının sorumlu olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, 07.07.2009 tarihli ödeme planının 253.704.14 TL, 06.07.2009 tarihli akit ödeme planının 251.109,28 TL olduğu, aradaki farkın 2.594,86 TL bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taraflar arasında imzalanan genel kredi sözleşmesine dayalı olarak açılan alacak davasıdır.

Taraflar arasında imzalanan genel kredi sözleşmesinin yabancı para cinsinden (Döviz/Dövize Endeksli) kredileri düzenleyen 6. maddesinin tüm hükümlerini içeren sözleşme metni dosya içerisine getirtilmemiş ve bu madde hükümlerini değerlendirir şekilde yeterli bilirkişi raporu alınmamıştır. Yargılama sırasında da davalı tarafından bilirkişi raporuna yapılan itirazlar bu noktada olup, bu hususta ek rapor düzenlenmesi ile gerekli görüldüğü takdirde yeniden bilirkişi raporu alınması gerekirken yetersiz incelemeye dayalı hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.