Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/6982 K.2012/14208

Taraflar arasında görülen davada Bursa 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/07/2010 tarih ve 2009/1986-2010/1963 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin DSİ Bursa 1. Bölge Müdürlüğünde çalıştığını, davalı bankada maaş hesabı olduğunu, müvekkilinin kredi kartı borçları nedeniyle maaşının 1/4 payının Bursa 9. İcra Müdürlüğü tarafından başka bir borç nedeniyle kesildiğini, davalının da müvekkili aleyhine Eskişehir 5. Icra Müdürlüğünde kredi kartı borcu nedeniyle icra takibi yaptığını, davalının maaş haczinde 3. sırada olduğunu bilmesine rağmen Şubat 2009 tarihinden itibaren 9 Haziran 2009 tarihine kadar maaşından toplam 2.987,34 TL kestiğini, İİK'nun 83. maddesi gereğince borçlunun maaşının ancak 1/4 payının haczedilebileceğini,

birden fazla haciz olması halinde diğerlerinin sıraya gireceğini ileri sürerek müvekkilinin maaşındaki blokenin kaldırılmasına ve 2.987,34 TL'nin kesinti tarihlerinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki kredi sözleşmesi gereğince müvekkilinin davacı hesapları üzerinde takas, hapis, rehin hakkı bulunduğunu, davacının banka nezdindeki alacaklarından müvekkili bankanın alacağını alma hakkı olduğunu, davacının para kesilen hesabının mevduat hesabı olup davacının maaşından kesinti olduğunun müvekkili tarafından bilinmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Eskişehir 5. İcra Müdürlüğü nezdinde davalı tarafından davacı aleyhine Kredi Kartı Üyelik Sözleşmesi dayanak gösterilerek icra takibi yapıldığı, bu dosyadaki haczin 3. sırada yer aldığı, icra dairesi vasıtasıyla herhangi bir yasal kesinti yapılmadığı, davalının sözleşmeye istinaden davacının telebordro hesabının 1/4 payına bloke koyduğu, borçlunun hacizden önceki bir dönemde haczi mümkün olmayan bir mal veya hakkın haczedilebileceğine dair alacaklı ile yapmış olduğu anlaşmaların geçerli olmayacağı, dolayısıyla davacı ile davalı arasında imzalanmış sözleşmenin 24. maddesinin geçersiz olduğu,

davalının sözleşmenin 24. maddesi gereğince yaptığını iddia ettiği blokeleri davacıya iade etmesi gerektiği kanaatiyle davanın kabulüne, toplam 2,987,34 TL'nin kesinti yapılan tarihlerden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.