Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/7637 K.2012/14746

Taraflar arasında görülen davada Konya 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/03/2011 tarih ve 2009/450-2011/300 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava ve birleşen davada, müvekkili ile davalı arasında imzalanan Servis Sözleşmesi'nin davalı tarafından haksız fesh edildiğini, davalının 400.00 TL borcunu ödemediği gibi haksız fesih nedeniyle de müvekkilinin 3.797,50 TL'den yoksun kaldığını ileri sürerek, asıl davada 3.797,50 TL'nin birleşen davada 400.00 TL'nin yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, birleşen dosya ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında öğrenci servis sözleşmesi yapıldığı, davacının sözleşmenin 14. ve 29. maddelerini ihlal ettiği, sözleşmenin feshine kendi eylemi ve kusuru nedeni ile yol açan davacının gelecekte gerçekleştireceğini umduğu gelir kaybını talep etme hakkının bulunmadığı gerekçesiyle davanın bu alacak yönünden reddine, davalı kurumun birleşen davada talep edilen 400 TL'yi kabul ettiği gerekçesiyle 400 TL'nin ikinci dava tarihi olan 18.01.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Asıl dava dosyası yönünden; dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Birleşen dava yönünden ise dava dilekçesi ile 400.00 TL talep edilmiş, mahkemece davanın kabulü ile 400,00 TL' nin ikinci dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline hükmedilmiştir. Hükmedilen alacak miktarı bakımından verilen karar temyiz talebinde bulunan davacı yönünden karar tarihindeki temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün ¾ sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebilir. Davalı vekilinin temyiz isteminin mahkeme hükmünün davalı yönünden kesin olması nedeniyle miktardan REDDİNE karar vermek gerekmiştir.