Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/8608 K.2012/15643

Taraflar arasında görülen davada Denizli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/02/2010 tarih ve 2008/392-2010/24 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı Banka vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı bankanın müvekkili hakkında kredi kartı borcu nedeniyle takipte bulunduğunu, alacağın daha sonra diğer davalıya temlik edildiğini, ancak kendisinin bankadan dava konusu kredi kartını almadığını, herhangi bir başvurusu bulunmadığını, sahte kimlikle üçüncü kişilere kredi kartı verildiğini, bankaya itiraz etmelerine rağmen takip dosyasının kapatılmadığını, Merkez Bankası'na bildirimde bulunulduğunu, olay nedeniyle müvekkilinin depresyon tedavisi gördüğünü, 20 gün rapor aldığını, maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek, 20.000 TL maddi ve 30.000 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Bebek Varlık A.Ş. vekili, müvekkilinin ikametgahı mahkemesinin yetkili olduğunu, alacağın sehven kendilerine devredildiğini, sonradan temlik işleminin iptal edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı banka vekili, davalının ikametgahı mahkemesinin yetkili bulunduğunu, davanın ticari iş niteliğinde olması nedeniyle ticaret mahkemelerinin görevli olduğunu, davacının itirazı sonrası takip dosyasında işlem yapmadıklarını, alacağın sehven diğer davalıya temlik edildiğini, tazminat şartlarının oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı Bebek Varlık A.Ş.'nin olayda herhangi bir etkisinin olmadığı, icra dosyasında herhangi bir işlem yapmadığı, diğer davalı bankanın ise sahte kimlikle kredi kartı verdiği, davacı tarafından itiraz edildiği halde çözüm yoluna gitmediği gibi takibe de devam ettiği, davacının olay nedeniyle depresyon tedavisi gördüğü, 20 gün iş ve gücünden kaldığı, uçak bileti masrafı yaptığı, manevi üzüntüye kapıldığı gerekçesiyle, davalı banka yönünden, davanın kısmen kabulüne, 2.053,53 TL maddi ve 5.000 TL manevi tazminatın tahsiline, diğer davalı yönünden davanın husumetten reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı ve davalı banka vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı banka vekilinin aşağıdaki bentler dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Ancak; dava, bankacılık işleminden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece davacının olay nedeniyle depresyon tedavisi gördüğü, 20 gün iş ve güçten mani kaldığı gerekçesiyle bilirkişi raporuyla belirlenen 1.677,53 TL maddi tazminatın da davalı bankadan tahsiline karar verilmiştir.

Oysa, davacı tarafından Aile Hekimliğinden alınan raporda yazılı rahatsızlık ile dava konusu sahte kredi kartı çıkartılarak icra takibinde bulunulması olayı arasındaki illiyet bağı bulunduğu sabit olmadığı gibi, davacının avukatlık mesleğini icra ettiği nazara alındığında bu gibi durumlarla karşılaşan sıradan kişilere nazaran hak ve hukukunu korumak konusunda daha yetkin bir kişi olması gerektiği de düşünüldüğünde davacının aleyhine girişilmiş bir icra takibinden ileri sürüldüğü gibi tazminatı gerektirir ölçüde manevi kişiliğinin etkilenmesi beklenemeyeceğinden anılan talebin kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

Bu itibarla, mahkemece davacının bu kalem tazminat isteminin reddine karar vermek gerekirken, yanılgılı değerlendirmelerle yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

3- Öte yandan, davalı banka aleyhine açılan dava, niteliği itibariyle mülga TTK'nun 4. maddesine göre mutlak ticari dava niteliğinde olduğundan tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın ticaret mahkemesinde görülür. İş bölümü sadece asliye hukuk mahkemesi ile ticaret mahkemesi arasında söz konusu olabilir. İş bölümü itirazı, ilk itirazlardan olup cevap süresi içerisinde ileri sürülmelidir. Bu süre geçtikten sonra ileri sürülemeyeceği gibi, mahkemece de kendiliğinden gözönüne alınamaz.

Somut olayda, mümeyyiz davalı süresi içinde verdiği cevap dilekçesinde, iş bölümü itirazında bulunmuştur.

Bu itibarla, mahkemece davalı vekilinin iş bölümü itirazı kabul edilip, dosyanın Denizli Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde itirazın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.