Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/8721 K.2012/15904

Taraflar arasında görülen davada Gediz Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/02/2011 tarih ve 2009/38-2011/74 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin müvekkilinin çalıştığı mobilya sektöründe faaliyette bulunduğunu, müvekkilinden mobilya alarak kendi markasını basarak ürünlerini piyasaya sürdüğünü, ancak müvekkili şirket işçilerinin toplu halde işten ayrılarak davalı şirkette çalışmaya başladıklarını, müvekkili şirketin siparişlerini yetiştiremediğini, bu nedenle müvekkilinin zarar gördüğünü, davalının müvekkili şirketin mallarının kalitesini kötülediğini, müvekkili şirket çeklerini ödemediğini ileri sürerek 1.000,00 TL maddi ve 25.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının iddialarının gerçek dışı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına ve toplanan delillere göre, davalı şirketin davacı şirkete karşı açmış olduğu menfi tespit davasının ticari ilişkiden kaynaklanan hukuki bir uyuşmazlık olduğu, davacı şirketten ayrılan işçilerin hepsinin aynı anda işten ayrılmadığı, aralıklı olarak işten ayrıldıkları, ayrılma nedenlerinin davalı şirket değil, davacı şirketteki çalışma koşulları olduğu, davalı şirketin haksız rekabet oluşturacak bir fiili tespit edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.