Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/9243 K.2012/16464

Taraflar arasında görülen davada Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/03/2010 tarih ve 2008/109-2010/56 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının sahte kimlikle başvuran dava dışı kişi hakkında yeterli araştırma yapmadan çek karnesi verdiğini, müvekkilinin aldığı çekin sahte olması nedeniyle zarara uğradığını ileri sürerek, 12.000,00 TL’nın temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin çek karnesi verilirken gerekli dikkat ve özeni gösterdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından davalı Banka'nın üzerine düşen dikkat ve özeni gösterdiği, kusurlu bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, Banka'nın yeterli araştırma yapmadan dava dışı kişiye çek karnesi vermesi ve üçüncü kişi tarafından keşide edilen çekin karşılıksız kalması nedeniyle, banka aleyhine açılan tazminat davasıdır.

Tazminat davalarında, davacının zararının gerçekleşmesi gerekir. Bu durumda, bankadan zararın istenebilmesi için, davacının çeke dayalı bütün müracaat yollarını tüketmesi ve çek bedelinin tahsil edilemez hale gelmiş olması gerekmektedir. Davacı, asıl borç ilişkisinde bulunduğu kişinin dava dışı Çetin Ekinci olduğunu beyan ettiğine göre, bu kişi hakkında çek bedelinin tahsili için tüm hukuki yolları tüketmeden bankadan çek bedelini tazminat olarak istemesi mümkün değildir.

Bu durumda mahkemece, davalı Banka hakkında açılan davanın henüz erken açılmış olması nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davalının kusurlu bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru değilse de, sonucu itibariyle doğru olan hükmün HUMK’nun 436. maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.