KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2011/992 E., 2012/7674 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Mayıs 2012
- Mahkemesi
- Tüketici Mahkemesi
Karar Metni
286 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Tüketici Mahkemesi’nce verilen 01/10/2010 tarih ve 2010/1001-2010/541 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı banka Moda Şubesinden kasa kiraladıklarını, kasanın davacı ... tarafından kullanıldığını, 20.01.2010 tarihinde davalı banka şube görevlisi olan bir şahıs tarafından telefon edilerek bir takım belgelerin imzalanmasının istenildiğini, bunun üzerine davacı Fikret'in bankaya giderek okumadan belge imzaladığını, sonradan bu belgenin bir ibraname olduğunun anlaşıldığını, müvekkilinin 13.03.2010 günü kasadaki bütün eşyaları alarak evine döndüğünü, ancak kasa içindeki eşyalardan 6 adet pırlanta yüzüğün, bir adet pırlanta gerdanlığın,
bir çift pırlanta küpenin ve bir adet pırlanta taşlı platin saatin olmadığının tespit edildiğini, gerekli güvenlik önlemlerini almayan bankanın müvekkillerini zarar uğrattığını ileri sürerek, şimdilik 10.000 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece, taraflar arasında banka kasası kiralama sözleşmesi imzalandığı, kendine özgü özelliği olan kira sözleşmesi ve bankacılık hizmeti verilmesi ile ilgili karma bir sözleşmenin söz konusu olup, böyle bir uyuşmazlığın 4077 sayılı yasa kapsamında kabul edilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle, dava dilekçesinin görev yönünden reddine, karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın yetkili ve görevli İstanbul Asliye Ticaret mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2011/992, K. 2012/7674, 14 Mayıs 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama