Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/13913 K.2013/12860

Taraflar arasında görülen davada Ankara 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/06/2012 tarih ve 2011/323-2012/351 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında düzenlenen taşıt kira sözleşmesine göre TEDAŞ Genel Müdürlüğü personelinin taşıma işini günlük 40,00 TL bedelle 14.08.2010 ile 14.10.2012 tarihleri arasında müvekkilinin üstlendiğini, müvekkilinin taşıma işini yerine getirirken yaşlandığından bahisle sözleşmenin davalı tarafından tek taraflı ve haksız olarak feshedildiğini, müvekkilinin iş kaybına uğrayarak büyük zarar gördüğünü, davalıya gönderilen ihtarnameden sonuç alınamadığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 10.000,00 TL.nin temerrüt faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında düzenlenen sözleşme uyarınca araç şöförünün yönetmeliğe uygun çalıştırılması gerektiğini, müvekkili ile TEDAŞ arasındaki teknik şartnamenin 5.3 maddesinde araç sürücüsünün 58 yaşını aşmaması gerektiğinin düzenlendiğini, davacının bu şartı taşımaması nedeniyle araç sürücüsünün 58 yaş sınırına uygun hale getirilmesinin davacıdan istenmesine rağmen bu şartın sağlanmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davalı şirket ile dava dışı TEDAŞ Genel Müdürlüğü arasında hizmet alımı yoluyla çalıştırılacak araçlara ait sözleşme imzalandığı, bu sözleşmenin 5.3 maddesine göre “çalışacak şöförlerin ihale tarihinde 58 yaşını aşmamak üzere idarenin uygun göreceği sürücülerden oluşacağının, çalışılacak şöförlerin sözleşme süresi içinde 58 yaşını aşması durumunda idarenin onayı üzerine sözleşme bitim tarihine kadar çalışabileceklerinin” düzenlendiği, davalı şirketin aldığı bu taşıma işi nedeniyle davacı ile taşıt kira sözleşmesi imzaladığı,

taraflar arasındaki bu sözleşmede davacının yaşına ilişkin bir sınırlama bulunmadığı gibi, TEDAŞ Genel Müdürlüğü ile davalı şirket arasında yapılan sözleşmede yer alan teknik şartname hükümlerine de bir atıf yapılmadığı, davacı ile davalı şirket arasında yapılan sözleşme tarihinde, davacı 58 yaşının üstünde olmasına rağmen ve davalı şirket tarafından bu husus bilindiği halde davacı ile bu davaya konu sözleşme imzalandığından, TEDAŞ'ın ikaz yazısı üzerine davacının sözleşmesinin tek taraflı olarak feshedilerek çalıştırılmaması hususunda basiretli bir tacir gibi hareket etmeyen davalı şirketin tam kusurlu olduğu,

davalı şirket tarafından teknik şartlara uygun şöför çalıştırılması davacıdan istenmiş ise de, davacının yeni şöför temin etmek suretiyle fazladan maliyet getirecek bu teklifi kabul etmesinin beklenemeyeceği gerekçesiyle, davanın kabulüne 10.000,00 TL'nin temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, taraflar arasındaki alt taşıma sözleşmesinden kaynaklanmakta olup her ne kadar taraflar arasındaki sözleşmede 58 yaşın altında şoför kullanılacağı ya da davalı ile TED AŞ arasındaki sözleşmenin uygulanacağına dair hüküm yok ise de davalının yaptığı işin ve dolayısıyla kendi yapacağı işin niteliğini bilen ve tacir olan davacının davalının TEDAŞ ile olan sözleşmedeki koşullarla taşıma yapılması gerektiğini bilmesi hayatın olağan koşulları gereğidir. Davalı bu hususta ihtar çekmesine rağmen davacı ihtar gereğini yerine getirmediğinden davalının sözleşmeyi feshi haklı bir fesihtir. Bu itibarla, davanın reddi gerekirken, kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2- Bozma neden ve şekline göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.