Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/14632 K.2014/5456

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27/06/2012 tarih ve 2011/623-2012/690 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 18.03.2014 günü hazır bulunan davacılar vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkili şirketin davalı bankanın Ziverbey Şubesi’den, 130.000 TL’lik, 120 ay vadeli, ticari kredi aldığını, bu kredinin teminatı olarak şirket ortağı ve yetkili müdürü olan diğer müvekkiline ait taşınmazın banka lehine ipotek verildiğini, müvekkili şirketin mali durumunun, diğer müvekkilinin de sağlık sorunlarının çözümü için anılan taşınmazın satılması zaruretinin doğduğunu, müşterinin satış işleminin gerçekleşmesi için ipoteğin kaldırılmasını istediğini, bu yüzden kredi borcunun defaten kapatılmasının gerektiğini, 33 ay boyunca kredi taksitlerinin eksiksiz ve zamanında ödenmesine rağmen,

davalı banka tarafından ödenmesi gereken 115.000 TL ana para borcuna ilave olarak “erken ödeme komisyonu” adı altında, 01.12.2010 tarihi itibariyle 43.767 TL daha ödenmesi gerektiğinin ve kredi kapama bakiyesinin 160.036,18 TL olduğunun ifade edildiğini, anılan komisyonun ana paranın % 34'üne karşılık geldiğini, davalı bankanın güçlü konumundan faydalanarak keyfi olarak sözleşmeden doğan haklarını genişlettiğini ve kötüye kullandığını, müvekkilinin mali durumunu düzeltmesinin tek yolunun söz konusu evin satılması olduğundan davalı bankanın talep ettiği bu parayı 14.04.2011 tarihinde ödeyerek krediyi kapattığını ileri sürerek,

22/06/2012 tarihli ıslah dilekçesi ile 32.865 TL'nin davalıdan istirdadını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin uygulamasının hukuka ve sözleşmeye uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, dava konusu kredinin 03.01.2008 tarihinde ve 130.000 TL olarak kullandırıldığı, 14.04.2011 kapatılma tarihinde 24 aydan daha uzun süre varken kapatıldığına göre, taahhütnamede gösterilen kullandırılan kredinin % 5’i oranında erken kapatma komisyonunun 6.500 TL olduğu, 325 TL olan %5 oranında BSMV eklendiğinde toplam maliyetin 6.825 TL olacağı, davalının tahsil ettiği toplam erken kapatma maliyetinin ise 39.690 TL olup, fazla alınan 32.865 TL'nin iadesinin gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne, 32.865 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışından kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak dava, genel kredi sözleşmesinden kaynaklanan borcun erken kapatılması nedeniyle davalı banka tarafından alınan erken kapatma komisyonunun fahiş olduğu iddiasına dayalı istirdat istemine ilişkindir.

Mahkemece görüşüne başvurulan bilirkişi raporunda, davalı bankanın uyguladığı erken kapatma komisyonunun 14.04.2011 borç kapatma tarihindeki yıllık TR Libor faizi oranına göre belirlendiği tespit edilmiş, mahkemece aynı raporda taraflar arasındaki 08.11.2010 tarihli erken kapatma taahhütnamesinde yazılı orana göre belirlenen komisyon miktarına itibar edilerek, yazılı şekilde karar verilmiştir.

Davalı vekili tarafından ise bu komisyon oranlarının, farklı tarihteki başka bir kredi için kararlaştırıldığı, üstelik davacı tarafından sonradan bu kredinin kullanılmadığı, dolayısıyla emsal oluşturmayan bu taahhütnamenin dikkate alınmaması gerektiği bildirilerek, bilirkişi raporuna itiraz edilmiştir. Davalı vekilinin itirazında belirttiği sebeplerle bu taahhütnamede yazılı oranların esas alınması doğru değildir.

Bu durum karşısında mahkemece, aynı nitelikteki bir genel kredi borcunun, aynı koşullarla erken kapatılması halinde, diğer bankaların ne oranda erken kapatma komisyonu uyguladıklarının sorulması suretiyle, davalı bankanın uyguladığı komisyon oranının fahiş olup olmadığının, yeni bir bilirkişi incelemesi yaptırılarak tespiti ve sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.