Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/16079 K.2013/14444

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14.02.2012 tarih ve 2011/97-2012/42 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava HUMK'nın 3494 sayılı kanunla değişik 348/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2005/04044 ve 2005/13987 sayı ve “YOVİTA”, "YOVİTAL" ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalının, bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “NOVİTA” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalı TPE’ne başvuruda bulunduğunu, başvuruya itiraz ettiklerini ancak itirazın reddedildiğini oysa müvekkili markasının davalının özellikle tescil ettirmek istediği sınıflarda yoğun kullanım sonucu tanınır hale geldiğini, davalı başvurusunun gerek anlamsal, gerek görsel gerekte sescil olarak müvekkili markalarını çağrıştırdığını ileri sürerek 2011-M-592 sayılı YİDK kararının iptaline, tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Türk Patent Enstitüsü vekili, davalı başvurusu ile davacı markaları arasında işaret ve kapsamlarındaki mal ve hizmetler yönünden benzerlik bulunmadığını, karıştırılma ihtimalinden de söz edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkili şirket tarafından tescili talep edilen “NOVİTA” ibaresinin davacının iddialarının aksine, davacıya ait markalardan farklı olduğunu, karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, tescilinin daha farklı gruplarda olduğunu, davacı markasından haksız yarar sağlanacağı ve markanın itibarına zarar vereceği iddialarının da dayanaksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca davalı başvurusu “NOVİTA” ibaresinin 29., 30., 31., 37. ve 42. sınıflarda tescilli olduğu, başvurunun tek ve asıl unsurunun “NOVİTA” sözcüğü olduğu, itiraza dayanak davacı markalarının ise “YOVİTA” ve “YOVİTAL” ibarelerinden oluştuğu ve 29., 30., 32. sınıftaki mallar için tescilli bulunduğu iltibas değerlendirmesinin en önemli kriteri olan önceki markanın ayırt ediciliği yönünden davacı markalarının en düşük seviyede ayırt edicilik ve koruma kapsamına sahip olduğu,

markalar arası salt kısmi telafuz benzerliğinin özellikle görülerek alınan gıda ürünlerinde anlam görünüm ve genel izlenim farkını geri plana itemeyeceği, idari, ticari, ekonomik bağlantı ihtimali dahil markalar arası iltibas riskinin bulunmadığı gererkçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

TPE tarafından Resmi Marka Bülteni'nde ilana çıkartılan dava konusu başvuru "NOVİTA" ibaresinden ibaret olup 29., 30., 31. ve 42. sınıf mal ve hizmetlere ilişkindir. Davacı tarafça, daha önceki tarihlerde 29., 30. ve 32. sınıflar için tescil edilen "YOVİTA", "YOVİTAL" markalarına dayanılarak dava konusu işaret ile iltibas yaratacak derecede benzerlik ve tanınmışlık iddiasıyla davalı şirket başvurusuna karşı itirazda bulunulmuştur.

Başvuru konusu işaret ile itiraza mesned davacı markalarının 29., 30. ve 32. sınıf emtialar bakımından benzer tür emtia olduğu, farklı olan 42. sınıf bakımından ise davacının tanınmışlık iddiasına dayandığı mahkemenin de kabulündedir.

Mahkemece dava konusu işaretlerin gıda malları için "vitamin" kelimesinin kökeni olan VİTA ve yine Latince "yaşamsal" anlamındaki "VİTAL" kelimelerinden oluşturulmaları nedeniyle ayırt ediciliği düşük markalar niteliğinde bulundukları, bu nedenle de 556 Sayılı KHK'nin 8/1-(b) maddesi anlamında benzer olmadıkları gerekçesiyle dava reddedilmişse de, dava konusu markaları oluşturan işaretlerin gıda maddeleri için doğrudan cins, vasıf, coğrafi kaynak vb. karakteristik özellik belirten ibareler olarak kabulü mümkün olmadığı gibi,

"VİTA" ve "VİTAL" kelimelerinin türetilmesi sonucu meydana getirilen davacı markaları tescilli oldukları sürece aynı KHK hükümlerine göre, başkaları tarafından da aynı kökten türetilecek kelime ve ibareler ile marka oluşturulması mümkün bulunmasına karşın, bu şekilde türetilen markanın da davacı markaları ile iltibas tehlikesine yol açacak derecede benzer olmaması gereklidir.

Somut uyuşmazlıkta da, her iki işaret bakımından 556. sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi kapsamında benzerlik bulunduğu anlaşıldığına göre mahkemece uyuşmazlığın 556 sayılı KHK'nın 8/1-b ve 8/4. maddeleri çerçevesinde değerlendirilmesi gerekirken, söz konusu işaretlerin aynı kökten türetildiklerinden dolayı benzer olmadıklarından bahisle yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş kararın bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.