Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/16399 K.2013/13938

Taraflar arasında görülen davada Dalaman (Kapatılan) Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 13/03/2012 tarih ve 2011/305-2012/106 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankada bulunan hesabından 06.12.2006-07.12.2006 tarihlerinde birden fazla işlemle 10.000 TL'nın internet vasıtasıyla başka hesaba havale yapıldığını, 950 TL’nın ödendiğini, davalı bankanın internet vasıtasıyla yapılan işlemlerde müşterilerin haklarını koruyucu tedbir almaması nedeniyle zarara uğradığını ileri sürerek, 9.050 TL'nın 07.12.2006 tarihinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki sözleşmede güvenlik hususunda davacının uyarıldığını, söz konusu havale işleminden dolayı sorumlu olmadıklarını, davacının kusurlu hareketi bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılamada, davalı bankanın kusurlu olduğu ve hesaplara faiz işletilmediği anlaşıldığından, Yargıtay bozma ilamında belirtildiği şekilde 07.12.2006 tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun'un değişik 5335 sayılı Kanun'un 1. maddesi uyarınca belirlenen % 9 oranında avans faizi nispetinde temerrüt faizine hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 9.050 TL nin 07.12.2006 tarihinden 3095 sayılı Kanunun Değişik 5335 sayılı Kanunun 1. Maddesi uyarınca belirlenen yıllık %9 temerrüt faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.