Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/9630 K.2012/14408

Taraflar arasında görülen davada Karasu Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/07/2010 gün ve 2010/171-2010/289 sayılı kararı onayan Daire’nin 03/02/2012 gün ve 2011/6781-2012/1301 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin murisinin askeri posta olarak görevini yaparken, Sakarya İl Jandarma Komutanlığı'nda görevli ve eski komutanı davalı ...’nın aracına bindiğini, araçla birliğe dönerken geçirilen kaza sonucu vefat ettiğini, olayda davalı ...’nın tam kusurlu olduğunu, aracın davalı ... şirketine trafik sigortası ile sigortalı olduğunu, müvekkillerinin olay nedeniyle derin acılar yaşadığını ve desteklerinden yoksun kaldıklarını ileri sürerek, fazlaya ait haklar saklı kalmak kaydıyla şimdilik anne ve baba için ayrı ayrı 2.500,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın faizi ile davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş, 06.12.2006 tarihli ıslah dilekçesi ile baba için 10.586,31 TL maddi tazminat ile anne için 7.390,45 TL maddi tazminatın davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Birlik Sigorta Şirketi vekili, poliçe limiti ile gerçek zarardan sorumlu olduklarını savunarak,davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda hatır taşıması bulunan olayda BK'nun 43. maddesi uyarınca takdiren indirim uygulanarak davanın kısmen kabulü ile davacı baba için 7.000,00 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi tazminatın, anne için 5.000,00 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan (sigorta şirketinin poliçe limitiyle sınırlı olarak) tahsiline dair verilen kararın davacılar vekili ve davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 03.02.2012 günlü ilamıyla onanmıştır.

Davacılar vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.