Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/9729 K.2012/14243

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/05/2010 gün ve 2008/21-2010/193 sayılı kararı onayan Daire’nin 16/04/2012 gün ve 2012/4561-2012/6134 sayılı kararı aleyhinde davalı şirket vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili adına "PERSİL" ve "SİL" ibareli markaların tescilli olduğunu, davalı şirketin "PUNSİL" ibaresini aynı sınıflarda tescili amacıyla TPE nezdinde başvuruda bulunduğunu, yaptıkları itirazın TPE YİDK tarafından reddedildiğini, davalı şirkete ait başvurunun tescili halinde müvekkiline ait "SİL" ve "PERSİL" ibareli markalarla karışıklığa yol açacağını ve müvekkiline ait tanınmış "PERSİL" markasının tanınmışlığından yararlanacağını, markanın ayırtedici karakterini zedeleyeceğini ileri sürerek, TPE YİDK kararının iptali ile markanın hükümsüzlüğünü, müvekkili adına tescilli PERSİL markasının tanınmış marka olduğunun tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, reddini istemiştir.

Davalı TPE vekili, markalar arasında 8/1-b maddesi anlamında benzerlik bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, "PERSİL" ibareli markanın Kararname'nin 8/4 maddesine göre tanınmış olduğu, davacının itiraza dayanak yaptığı PERSİL markası ile davalı şirketin marka başvurusunun işaret olarak KHK 8/1-b anlamında benzer olduğu, ancak mal ve hizmet sınıfları bakımından birebir örtüşmediği, dolayısıyla iltibasa yol açacak derecede benzerlik olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, bir kısım emtialar yönünden TPE YİDK kararının iptali ile bu kısımlara ilişkin davalı markasının hükümsüzlüğüne fazla istemin reddine dair tesis edilen karar, davalı şirket vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce onanmıştır.

Davalı şirket vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı şirket vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.