Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/1158 K.2013/18101

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05/07/2012 tarih ve 2006/205-2012/158 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili nezdinde nakliyat emtia sigorta poliçesi ile sigorta örtüsü altında bulunan dokuma kumaş emtiasının Türkiye’den Almanya’ya taşınması işinin davalı tarafından üstlenilmesine rağmen kumaşları taşıyan aracın Sırbistan’da çalınması nedeniyle malların alıcısına teslim edilmediğini, müvekkilinin sigortalısına 16.535,00 TL ödediğini ileri sürerek, anılan meblağın faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin taşımayı taahhüt eden Barth Co. Spedition GmbH firmasının acentesi olduğunu, taşıyıcı konumunda olmadığını, davanın taşıyan firmaya izafeten müvekkile karşı açılması gerektiğini, müvekkiline doğrudan husumet yöneltilemeyeceğini, CMR belgesinde taşıyan firmanın K&M Transporte firması olarak yazıldığını, hırsızlık olayı taşıyıcının önlemesi mümkün olmayan sebepten meydana geldiğinden taşıyıcının sorumlu olmayacağını, CMR Konvansiyonun 27. maddesi gereğince yıllık %5 faiz uygulanması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davacı nezdinde sigortalı emtianın Türkiye'den Almanya'ya taşınması sırasında hırsızlık sonucunda zayi olduğu, davalı şirketin taşıyıcı konumunda bulunduğu, CMR Konvansiyonu hükümlerine göre taşınma sırasında oluşan bu zarardan davalı taşıyıcının sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 16.535 TL’nin avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve dava dilekçesinde tazminatın Türk Lirası cinsinden tahsili talep edilmiş olup mahkemece de Türk Lirası üzerinden hüküm kurulmuş olması nedeniyle avans faizine hükmedilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarırın reddine karar vermek gerekmiştir.