Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/12016 K.2014/2234

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 23. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29.11.2012 tarih ve 2011/65-2012/290 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkili A. Ö. Grup Şirketleri ile davalı arasında 06.09.2007 tarihli sözleşme ile şirket personelinin taşınması işinin düzenlendiğini, davalının 21.09.2007 tarihli yazı ile 28.09.2007 tarihi itibariyle taşıma hizmetine son vereceğini bildirdiğini, müvekkilinin üçüncü kişi şirket Ateş Tur ile sözleşme imzaladığını ileri sürerek fiyat farklarından oluşan zararlarına istinaden fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000 TL maddi tazminat ile 1.000 TL cezai şart ve ayrıca 1.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, Personel Taşıma Hizmet Sözleşmesi ve 1 ile 2 nolu ekinin davacı tarafça yanlış yorumlandığını, davacının sözleşmeye uymadığını, müvekkilinin sözleşmeyi feshetmekte haklı bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca taraflar arasındaki personel taşıma sözleşmesinin davalı tarafça kusurlu ve haksız olarak fesih edildiği, davacının davadışı üçüncü şirket ile daha yüksek fiyatla sözleşme yapmak zorunda kaldığı ve fiyat farkından dolayı 31.218,08 TL zararı olaştuğu, manevi tazminat isteminin yasal şartlarının oluşmadığı,

sözleşmenin cezai hükümler fesih ve tazminat başlıklı 4. maddesinin 4. bendinin "taşıyan sözleşme süresi içinde işi bırakması veya başka bir sebeple fesih etmesi halinde firmaya fesihten bir ay önceki aylık hakedişi kadar tazminat ödemeyi kabul eder" hükmüne haiz olduğu ancak taraflar arasındaki sözleşmenin bir aylık hakediş süresi kadar uygulanmadığı gerekçesiyle taleple bağlı kalarak maddi tazminat istemi yönünden davanın kısmen kabulü ile 31.218,08 TL'nin 936,54 TL'sinin davacılardan D.

D. Mef. Teks. San. ve Tic. A.Ş'ye bakiye kısmının diğer davacı A. Ö. San. ve Tic. A.Ş'ye ait olması kaydıyla 06/11/2007 temerrüt tarihinden itibaren değişen oranlarda yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacılara ödenmesine, fazlaya ilişkin maddi tazminat ile manevi tazminat isteminin ve yerinde görülmeyen cezai şart isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacılar vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Ancak, taraflar arasındaki personel taşıma hizmet sözleşmesi uyarınca davalının 18 gün boyunca personel taşıma işi yaptığı taraflar arasında çekişmesiz olduğuna göre, sözleşmenin cezai şart başlıklı maddeleri uyarınca davacıların 18 günlük hak ediş bedeli üzerinden cezai şart talep hakkı doğduğunun kabulü ile sonucuna göre karar vermek gerekirken, yukarıdaki gerekçe ile bu yöndeki davacılar talebinin reddi doğru olmamış, davacı vekilinin bu yöndeki temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.