Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/1543 K.2013/17830

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 34. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 17/10/2012 tarih ve 2011/152-2012/204 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, asıl dosya ve birleşen dosya kapsamında, müvekkili ile davalı arasında 18.01.1994 tarihinde acentelik sözleşmesi imzalandığını, dava dışı ... İnşaat A.Ş. tarafından yapılan ... Barajı ve HES İkmal İnşaatı işine ait 20.11.1996 ila 20.11.2002 tarihleri arasını kapsayan İnşaat ... Sigorta Poliçesi’nin düzenlenmesine müvekkilinin acente sıfatı ile aracılık ettiğini,...İnşaat Tic. San.AŞ. tarafından yapılan ...

Barajı ve HES Tesisleri İnşaatı işine ait 08.01.1998 ila 08.01.2006 tarihleri arasını kapsayan İnşaat ... Sigorta Poliçesi’nin müvekkili şirket acenteliği kapsamında davalı şirket tarafından düzenlendiğini, ... Baraj İnşaatına ait poliçenin devamına ilişkin zeyilnamenin başka bir acente aracılığı ile ...

Barajına ilişkin poliçenin devamına ilişkin zeyilnamenin bizzat davalı ... şirketince düzenlendiğini, her iki poliçenin düzenlenmesi nedeniyle müvekkilinin hak kazandığı komisyonun ödenmediğini, poliçe düzenlenen firmaların müvekkilinin portföyünde olduğunu ileri sürerek, asıl davada şimdilik 10.000,00 TL’nin davacıya ödenmesi gereken tarihten itibaren avans faiziyle, birleşen davada 249.460,00 TL'nin 01.01.2006 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının komisyon alacağı bulunmadığını, bulunsa dahi BK’nun 126. maddesi uyarınca zamanaşımına uğradığını, acentelik sözleşmesinin 38. maddesine göre, müvekkilinin acentenin faaliyet bölgesinde doğrudan doğruya veya başkaları aracılığı ile sigorta işlerini yürütme serbestisi olduğunu, acentenin bu gibi hallerde komisyon talep etmeye hakkı olmadığını, 50. maddeye göre, sigorta şirketinin acentenin yetkilerini kısıtlamak, sınırlamak yetkisi olduğunu, 26. maddeye göre acentenin faaliyet sahasında bulunan rizikolar için şirkete doğrudan iletilecek taleplerin şirketçe sonuçlandırılması halinde acentenin şirketten hiçbir hak talep edemeyeceğinin düzenlendiğini buna göre davacının alacağı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar Dairemizin 12.04.2010 tarih, 2018/13218 E. 2010/4078 K. sayılı ilamı ile bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, zamanaşımı itirazının yerinde olmadığı, dava konusu 2 adet zeyilnamenin eski poliçelerin temdit edilmesine,

devamına ilişkin birer ek olup, zeyilnamelerin yeni poliçe gibi değerlendirilemeyeceği, davalı sigortacının sözleşmeye aykırı olarak tek taraflı tasarrufu ile temlik edilen poliçelerden acenteyi çıkarmış olmasının akde aykırılık olarak nitelendirilmesi gerektiği, acentelik sözleşmesi gereğince, acente tarafından teklif edilerek düzenlenmiş olan poliçelerin zeyilname ile temdit edilmesi halinde de acentenin komisyona hak kazanacağı gerekçesi ile asıl davanın kabulü ile 10.000,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi ile tahsiline;

birleşen davanın kabulü ile 249,460,79 TL'nin ödeme tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi ile tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Ancak, hüküm fıkrasında asıl davanın ve birleşen davanın kabulüne, hükmedilen tutarların ödeme tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faiziyle tahsiline karar verilmiş ise de, temerrüt tarihlerinin tereddüte mahal vermeyecek ve infazda tereddüt yaratmayacak şekilde kararda açıkça belirtilmemesi doğru olmamış, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.