Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/595 K.2013/17935

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/06/2012 tarih ve 2012/2-2012/113 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafça 17.02.2010 tarihinde 29. sınıf ürünlere ilişkin olarak “ERŞEN” ibareli marka tescil başvurusunun, müvekkili adına tescilli ticaret unvanı ve “ERİŞ FLOUR MILLS”, “ERİŞ YAĞ”, “ERİŞ”, “ERİŞLER”, “ERİŞ UN”, “ERİŞ BİS”, “ERİŞ UN BİS” “ERİŞ UN GOLD”, ”ERİŞ CARD”, “ERİŞ UN PLATİNİUM” ve “ERİŞ ÜÇ CEYLAN” ibareli tanınmış markalarına iltibas ve tecavüz oluşturup haksız rekabet yaratarak bu markaların tanınmışlığından haksız yarar sağlayıp itibar ve ayırt edici karakterini zedelemesi nedeniyle davalılardan TPE Başkanlığınca reddedildiğini ileri sürerek, TPE YİDK’nın 28.11.2011 gün ve 2011-M-4390 sayılı kararının iptali ile markanın tescil edilmesi halinde hükümsüzlüğü ile sicilinden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, dava konusu kararın yerinde olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalının marka tescil başvurusu 17.02.2010 tarihinde gerçekleştirildiğinden, davacıya ait olup 19.03.2010, 07.04.2010 ve 07.04.2010 tarihlerinde tescil olunan “ERİŞ CARD”, “ERİŞ UN PLATINIUM” ve “ERİŞ ÜÇ CEYLAN” ibareli markalarının somut davada dikkate alınamayacağı, davacının “ERİŞLER” ve “ERİŞ” ibareli markalarıyla davalının "ERŞEN" ibare ve biçimli başvurusu arasında görsel, sescil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerliğin bulunmadığı,

özellikle 29.sınıf ürünlerin hitap ettiği tüketici kesiminin sahip olduğu nitelik ve bu ürünlerin satın alınması için ayırılacak zaman ile dikkat ve özen gözetildiğinde bu iki işareti karıştıracak olan kişilerin ortalama tüketici olarak nazara alınmasının olanaksız olduğu, tanınmış da olsa bir markanın kendisinin aynısı veya benzerine karşı korunabileceği, oysa davacı marka ve ticaret unvanı ile davalı başvurusu arasında bu yönde bir benzerliğin de bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve uyuşmazlığın hakimin hukuki bilgisi ile çözümlenebilecek nitelikte bulunmasına göre davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.