Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/15036 K.2015/3327

Taraflar arasında görülen davada İstanbul(Kapatılan) 20. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07/11/2013 gün ve 2013/123-2013/325 sayılı kararı bozan Daire’nin 13/05/2014 gün ve 2014/3348-2014/9157 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, Almanya'da işçi olarak çalıştığını, birikimlerini babasına gönderdiğini, İmar Bankası Kütahya Şubesi görevlilerinin babasına yüksek faiz verdikleri ve paranın devlet güvencesinde olduğu yönündeki aldatıcı beyanları karşısında babasının kendi adına söz konusu bankada vadeli mevduat hesabı açtığını, 23.09.2002 tarihinde söz konusu bankaya davalı ... el koyduğunu, ısrarlarına rağmen yatırılan parayı bankadan alamadığını ileri sürerek, nispi harçtan muaf tutulma talebinin kabulü ile 118.000,00 Euro'nun faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin verilen karar davalı vekili temyizi üzerine Dairemizin 13.05.2014 günlü ilamında açıklanan nedenlerle davacı yararına bozulmuştur.

Bu kez davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.