KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2015/2191 E., 2015/7960 K.·Mahkemesi : Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Haziran 2015
- Tarihi
- 28/04/2014
- Numarası
- 2011/230-2014/180
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/04/2014 gün ve 2011/230-2014/180 sayılı kararı bozan Daire’nin 05/12/2014 gün ve 2014/11964-2014/19101 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, davalıya ait 2008/03511 nolu araç koltuğu tasarımının yenilik ve ayırt edicilik vasfına sahip olmadığını ileri sürerek, tasarımın hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, tasarımlarının yeni ve ayırt edici olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalıya ait 2008/03511-1 nolu tasarım yönünden Ankara 1. Fikri ve Sınai Haklar Mahkemesi'nin 2009/186 esas sayılı dosyasında hükümsüzlük kararı verildiği, verilen kararın kesinleşmekle işbu talep yönünden davanın konusuz kaldığı, diğer 2008/03511-2 nolu tasarımın yeni ve ayırt edici nitelikte olduğu gerekçesiyle, 2008/03511-1 nolu tasarım yönünden karar verilmesine yer olmadığına, 2008/03511-2 nolu tasarım yönünden davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce 2008/3511-1 nolu tasarımla ilgili olarak vekalet ücreti yönünden bozulmuştur.
Davacı vekili, bu kez 2008/3511-2 nolu tasarıma ilişkin karar yönünden karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2015/2191, K. 2015/7960, 9 Haziran 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama