Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/5063 K.2015/12302

Taraflar arasında görülen davada Niksar Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/09/2011 gün ve 2007/265-2011/293 sayılı kararı onayan Daire’nin 19/09/2013 gün ve 2012/17897-2013/16261 sayılı kararı aleyhinde davalı Y. Sigorta A.Ş. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinden M.. T.. ve Ş.. T..'un oğlu N.. K.. ve M.. T..'un kardeşi olan 1980 doğumlu İ. T.'un, E.'dan İ.'a giden otobüste yolcu olarak bulunduğu sırada meydana gelen kazada hayatını kaybettiğini, kazanın meydana gelmesinde davalı sürücü M..

A..'un tam kusurlu olduğunu, davacıların oğullarını kaybetmekle onun maddi desteğinden yoksun kaldıkları gibi ölüm nedeniyle manevi acı içerisine düştüklerini ileri sürerek, davalı sigorta şirketleri bakımından poliçe limiti ile sınırlı olmak suretiyle şimdilik davacılar Muhlis ve Şenay için ayrı ayrı 15.583,64 TL., Nurten ve Meltem için de ayrı ayrı 1.000 TL. maddi tazminatın davalılardan müteselsilen, Muhlis ve Ş.. T.. için ayrı ayrı 30.000 TL.

Nurten ve Meltem için de ayrı ayrı 15.000 TL. olmak üzere toplam 90.000 TL. manevi tazminatın, sigorta şirketleri dışındaki davalılardan kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davalılar E. Sigorta AŞ. ve RBS Finansal Kiralama AŞ. hakkındaki davanın reddine, diğer davalılar hakkındaki davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalılar P. Tur. Ltd. Şti. vekili ve Y.. A.. vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır. Bu kez davalı Y.. A.. vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı Y.ı Sigorta A.Ş. vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.