Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/3067 K.2021/1616

Taraflar arasında görülen davada Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 26.12.2017 gün ve 2015/342 E. - 2017/1525 K. sayılı kararı onayan Daire'nin 15.04.2019 gün ve 2018/1263 E. - 2019/2977 K. sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin çalışanlarının toplu taşımada kullanması için davalı şirket ile kurumsal kart sözleşmesi yapıldığını, sözleşme gereği davalı şirket hesabına 114.911,83 TL ödeme yapıldığını, buna karşılık davalı şirketin 33.313,76 TL fatura düzenlediğini, aradaki fark olan 81.598,07 TL'lik kısmın fatura edilmediğini ve toplu taşıma ücreti olarak kullanılmadığını ileri sürerek, 81.578,07 TL alacağın son fatura tarihi olan 31.12.2011'den itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmişlerdir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere, taraflar arasındaki sözleşmede kartların sadece toplu taşımada kullanılacağına dair bir hükmün bulunmamasına göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekmiştir.