Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/4192 K.2021/6259

Taraflar arasında görülen davada Manisa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 22.11.2019 tarih ve 2017-424/356 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkili şirkette 22.09.2009 tarihinde çalışmaya başladığını, davalının çalıştığı işyerinde daha önce ele geçirdiği imzalı ve yazısız kağıdı 325.000,00 TL bedelli kambiyo senedi haline getirerek takibe koyduğunu ileri sürerek müvekkilinin takip nedeniyle borçlu olmadığının tespitine, takibin iptaline ve %40 tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu senedin kambiyo senedi vasıflarına sahip olduğunu, senedin kayıtsız şartsız borç ikrarı içerdiğini ve soyutluk ilkesine tabi olduğunu, davacı tarafın iddiasını kesin delillerle ispatlaması gerektiğini savunarak davanın reddini ve davacı aleyhine tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalının ceza yargılamasında beraat ettiği, bedelsiz kalan senedi kullandığının ispatlanamadığı, söz konusu bononun davacı şirket yetkilisi ... ... tarafından sağlığında imzalandığı, davacı şirketin kıymetli evrak niteliğindeki davaya konu bonodan kaynaklanan borçtan sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın reddine, davacının İİK'nın 72/4 maddesi uyarınca asıl alacağın %20'si oranında tazminat ile sorumlu tutulmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.