Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/7118 K.2022/1495

Taraflar arasında görülen davada Kayseri 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 24.05.2018 tarih ve 2015/307 E- 2018/472 K. sayılı kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 26.06.2020 tarih ve 2020/699 E. - 2020/564 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile sigortalı Sunpa Orman Ürünleri Paz. İth. Ltd.

Şti arasında, emtia nakliyat sigorta poliçesi düzenlendiğini, bu şirketin dava dışı firmayla yurtdışına mobilya satışı konusunda anlaştığını, bu anlaşma üzerine, davalı ...'un sürücüsü olduğu araç ile Kayseri'den Türkmenistan'a emtia taşınması hususunda 01/04/2014 tarihinde davalı şirket ile anlaşma yapıldığını, 02/04/2014 tarihinde sürücünün %100 kusuru ile tek taraflı kaza yaptığını, kaza nedeniyle 58.690,00 USD zarar meydana geldiğini, müvekkili ile sigortalı Sunpa Orman Ürünleri Paz.İth.San.ve Tic.Ltd.

Şti. arasında imzalanan sigorta poliçesinde poliçe limitinin 57.002,26 USD olduğunu, net hasar tutarının 56.432.93 USD karşılığı 123.875,93 TL olarak hesaplandığını, zararın 22/05/2014 tarihinde sigortalıya 123.875,00 TL olarak ödendiğini ileri sürerek, müvekkili tarafından sigortalısına ödenen 123.875,93 TL tazminatın 22/05/2014 ödeme tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir,

Davalı vekili, müvekkili ... tarafından İnegöl'den taşımaya alınan yükün tam ve hasarsız olarak Aşkabat varma yerinde gönderilene teslim edildiğini, CMR taşıma senedinde hasar tespiti veya ihtirazi kayıt yer almadığını, hasar varsa ambalaj, yükleme, istifleme ve boşaltma süreçlerinden kaynaklı olabileceğini, bu edimlerin müvekkillerine ait olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ... Nakliyat Gıda İnşaat Sanayi ve Ticaret Ltd.

Şti.'nin taşıyıcı, diğer davalı ...'un ise tır ve dorsenin işleteni ve aynı zamanda sürücü olduğu, Ağrı İli Taşlıçay İlçesi'nde sigorta sözleşmesine konu mobilyaların yüklü olduğu aracın kaza yaptığı, araçta yüklü bulunan mobilyaların hasar gördüğü ve hasarlı şekilde varış noktasında teslim edildiği, bu nedenle de davalılardan ...'un aracın işleteni, diğer davalı şirketin ise taşıyıcı olarak taşıma senedinde bulunması nedeniyle sorumluluklarının bulunduğu, teknik bilirkişi tarafından araç içerisinde bulunan mobilayaların ambalajlarının yeterli olduğunun belirlendiği,

davacı ... şirketinin, dava dışı şirkete yaptığı 22/05/2014 tarihli ödeme nedeniyle TTK'nın 1472.maddesi ve TBK'nın 183.maddesi gereği rücuen tazminat talebi bakımından iş bu davayı açma hususunda halefiyet kazandığı, son bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen 20/03/2018 tarihli bilirkişi raporunun denetime açık, hüküm kurmaya elverişli olması nedeniyle bu rapora itibar edildiği, davacı ... şirketinin yapmış olduğu 123.875,00 TL'lik ödemeden mobilyaların sovtaj değeri olan 6.378,77 TL düşüldüğünde, 117.497,16 TL tazminat bedelini davalılardan talep edebileceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile,

117.497,16 TL tazminatın 22/05/2014 ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılar Çelikler Uluslararası Nak. Gıda İnşaat San.ve Tic. Ltd. Şti.ile ...'tan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin isteminin reddine karar verilmiş, hükme karşı davalılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalılar vekilinin istinaf başvurularının esas yönünden reddine karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.