Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/4551 K.2022/8763

Taraflar arasında görülen davada Niğde 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 13.02.2019 tarih ve 2017/220 E- 2019/167 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin reddine-kabulüne dair Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nce verilen 11.11.2020 tarih ve 2019/729 E- 2020/969 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 01/11/1985 tarihinden beri 493903-şehir içi banliyö ve kırsal alanlarda kara yolu ile personel, öğrenci ve benzeri grup taşımacılığı vergi kodu ile mükellefiyeti ile personel ve taşımacılığı işinde maruf hale getiren tanıtan müvekkilinin 1985 yılından beri Ekincioğlu markasını tescilsiz olarak kullandığını, davalı ... Turizm Akar. Tar. Tic. ve San. Ltd.

Şti. adına EKİNCİOĞLU markasının 39. sınıfta tescilli olduğunu, davalı şirkette hisse sahibi ve temsilcisi olan ...'nun müvekkilinin yanında bir süre işçi olarak çalıştığını, müvekkili tarafından tescilsiz olarak kullanılan EKİNCİOĞLU markasının aidiyetini bildiği halde TMK.'nun 2. maddesinde belirtilen dürüstlük kuralına aykırı olarak tescil ettirmek suretiyle haksız rekabet yarattığını,

Niğde Cumhuriyet Başsavcılığınca müvekkili hakkında hazırlanan 18.11.2016 tarihli iddianame ile Marka Hakkına Tecavüz suçunu işlediği iddiasıyla 556 Sayılı KHK'nin 61/A maddesinin 1. fıkrası ve TCK'nın 53. maddesi gereğince cezalandırılması istemi ile Niğde 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/837 Esas sayılı dava dosyası ile yargılama yapıldığını ileri sürerek davalı adına 16/01/2015 tarih ve 2015 03548 sayı ile tescilli EKİNCİOĞLU markasının hükümsüzlüğü ve terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, dava dilekçesinin içeriğini ve davada öne sürülen hiçbir iddiayı kabul etmediklerini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı kurum vekili, müvekkili yönünden dava şartı oluşmadığından haksız ve yasal dayanaktan yoksun davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, Niğde 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/837 esas sayılı dava dosyası kapsamında davalı kuruma yapılan itiraz üzerine, kurumca verilmiş bir red kararı bulunmadığı gerekçesiyle davalı şirket aleyhine açılan davanın esastan, davalı kurum aleyhine açılan davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmiş, kararı davacı vekili istinaf etmiştir.

İstinaf mahkemesince, ilk derece mahkemesinin marka hükümsüzlük davasının doğrudan doğruya açılması mümkün olduğu, dava açılmasından önce kuruma başvuru zorunluluğu bulunmadığı, yargılama aşamasında itiraz için kuruma başvurulduğuna ve kurum kararının beklendiğine dair iddia ve savunma olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddi ile ilk derece mahkemesi kararının gerekçe yönünden kaldırılarak davanın, davalı şirket bakımından dava konusu markanın tescil tarihinin 23.10.2015 olduğu, davalı şirketin 16.12.2010 tarihinden Ekincioğlu ticaret unvanı ile kurulduğu,

dava tarihine kadar davalı şirketin Ekincioğlu ticaret unvanı ile yaklaşık 7 yıldan bu yana faaliyet gösterdiği, davacı ve davalı şirket kurucunun kardeş oldukları, davacının vergi kaydı eski olmakla birlikte davacının dava konusu markayı önceden kullandığını ve dava konusu tescilli marka üzerinde üstün hakka sahip olduğuna dair dosyaya bilgi ve belge ibraz etmediği gibi, davalı şirketin kötü niyetli olarak dava konusu markayı adına tescil ettirdiğinin ispat edilemediği ve hükümsüzlük koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davacının davalı şirket hakkında açtığı davanın red gerekçesinin düzeltilmesine karar verilmiş,

kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına ve özellikle davacının davalı marka başvurusundan önce “EKİNCİOĞLU” markasının tescilsiz olarak kullanımın tespit edilmiş olmasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.