Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/7906 K.2022/8927

Taraflar arasında görülen davada Diyarbakır 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 18.05.2021 tarih ve 2019/180 E. - 2021/501 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 2000-2001 Eğitim-Öğretim yılında Diyarbakır Merkez İlçeleri taşımalı ilköğretim kapsamına alınan merkeze bağlı 173 köyden toplam 3059 öğrencinin 13 merkez ilköğretim okuluna taşınması işinin Güven Öğrenci ve Personel Taşımacılık firması sahibi ...e ihale edildiğini, ihale şartnamesine göre 3059 öğrencinin 300 araçla taşınacağını, ayrıca 50 yerleşim birimindeki öğrencinin de taşınması konusunda ek sözleşme yapıldığını, Milli Eğitim Bakanlığı Müfettişlerince yapılan soruşturma kapsamında hakedişlerin fazla hesaplandığının tespit edildiğini,

incelenen puantaj cetvellerine göre toplam 3059 öğrencinin taşımasının 300 araçla yapılması gerekirken 107 ile 110 arasında araçla yapıldığını, bu durumun ihale idari şartnamesine aykırı olduğunu, davalı şirketin 310.856.410.561.- TL sebepsiz zenginleştiğini, fazla tahakkuka neden olan gerçek kişilerin de zarardan sorumlu olduklarını ileri sürerek, fazladan ödenen 310.856.410.561.- TL'nin faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı firma vekili, sözleşme ile merkeze bağlı 173 yerleşim biriminden 3059 öğrencinin 13 merkez okuluna 181 iş günü taşınmasının hüküm altına alındığını, sözleşmenin hiç bir yerinde 3059 öğrencinin kaç araç ile taşınacağı konusunda bir hükmün bulunmadığını, davacı ile müvekkili arasında imzalanan ek sözleşme ile 21 yerleşim biriminde daha öğrenci taşıma işini gerçekleştirdiğini, işin nitelik itibariyle hizmet alımı olduğunu, davacının öğrenci sayısına göre hesap yapması gerekirken araç sayısına göre hesap yaptığını, bunun da sözleşmeye uygun düşmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar; herhangi bir sorumluluklarının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda; davacı ve davalı firma arasında imzalanan sözleşmeye mesnet ihale belgelerinin ve bozma gerekçesinde bahsedilen Ağır Ceza Mahkemesi dosyasının dosya arasına alınamadığı, dosyadaki mevcut bilgi belgeye göre taraflar arasındaki sözleşmenin 3/a maddesine göre işin bedelinin gün esasına göre belirlendiği, davalı yükleniciye yedi defa 174 günlük ödeme yapıldığı, eksik araçla taşıma yapıldığı takdirde bunun farkedilmemesinin mümkün olmadığı,

davacı idarenin bir ihtar çekmeden eksik araçla yapılan taşımaya ses çıkarmayıp iş bitene kadar ödeme yapmasının sözleşmenin bu şekilde uygulanmasına zımnen olur vermesi anlamına geldiği, ayrıca, yükleniciye işin idari şartnameye uygun olarak bitirildiğine dair “iş bitirme belgesi” de verildiği, davacının davalılardan fazla ödeme yapıldığı iddiası ile bir bedel talep etmesinin mümkün olmadığı, davacı tarafın ihale dosyası ve şartnamesini dosyaya ibraz edememesi, ilgili yerlere bu yönde yazılan müzekkerelere olumsuz cevap verilmesi bu hali ile davacının iddiasını delillendirip ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.