Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2022/1924 K.2023/5750

Taraflar arasındaki marka hakkına tecavüzün tespiti ile maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava konusu meblağ 160.660,00 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkiline ait ... başvuru nolu "Gerçek", ... başvuru nolu "Gerçek Gündoğdu Rize Harman Filiz Çiçek Gold Çay", ... başvuru nolu "Gerçek Sönmez Rize-Harman-Filiz-Çiçek-Gold-Tiryaki Çay" markaları ile davalılardan ...'a ait olduğu,

sonrasında davalı ...'a devrettiği, 2014/05886 başvuru nolu "Gerçek Gurur" markası arasında gerek marka işareti gerekse emtialar bakımından iltibas mevcut olduğunu, iltibasa hedef olan ve aldatılmak istenen müşteri kitlesinin algı düzeyi de dikkate alındığında tescilden farklı şekilde kullanılarak müvekkilinin markasının taklit edildiğini ve müvekkilinin diğer markalarının devamı olan bir marka gibi gösterilmeye çalışıldığını, müvekkiline ait markalar ile davalı markasının fiilen kullanımı arasında benzerlik ve iltibas mevcut olduğunu ileri sürerek davalının eylemlerinin marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitine,

marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil eden eylemlerin önlenmesini, giderilmesini ve sonuçlarının ortadan kaldırılmasını, davalının "Gerçek Gurur" markalı dava konusu taklit ürün ve ürün ambalajlarını internet ortamı dahil her türlü mecrada kullanmalarının, üretmelerinin, satmalarının, ithal ve ihraç etmelerinin yasaklanmasını, davalı tarafından üretilen, satılan,

ithal ve ihraç edilen tüm taklit ürünlere ve mezkur taklit ürün görsellerinin kullanıldığı her türlü belge ve tanıtım malzemesine el konulmasına ve imhasına ve ayrıca fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000,00 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalılardan ...'ın 2014/05886 başvuru nosu ile "Gerçek Gurur" marka başvurusunda bulunduğunu, davalının başvurusuna davacının kötü niyet ve tanınmışlık nedenine dayanarak yaptığı itirazının ise Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından yerinde bulunmadığından reddedildiğini, itirazın reddedilmesi üzerine kabul edilen "Gerçek Gurur" markasının bilahare davalı ...'a devredildiğini, "Gerçek Gurur" markasının Türk Patent Enstitüsü tarafından tescil edilmesi ve Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından davacının itirazının reddedilmesi karşısında davacının haksız rekabet ve kötü niyet iddialarının yerinde olmadığını,

uyuşmazlığın söz konusu olduğu markanın tanınmışlık düzeyi göz önüne alındığında tanınmış marka kapsamına dahil edilmemesi gerektiğini, bu kapsamda ele alınsa dahi davacının markaları ile davalı tarafça kullanılan marka ve kullanılan semboller ile ambalajı bakımından tüketici tarafından kolaylıkla ayırt edilebilir nitelikte olduğunu, diğer taraftan davalıya ait markanın tescil tarihi ve yapılan itirazın reddedilmesi üzerinden yaklaşık beş yıl geçtiğini ve bu süreçte tarafların kendi tescilli markaları ile ticaretlerini sürdürdüklerini,

aradan geçen süre zarfında işbu davanın ikame edilmesinin kötü niyetli olduğunu ileri sürerek davacının hukuki dayanaktan yoksun, haksız ve yersiz davasının reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı ... adına tescilli ve işbu davaya da konu 2014/05886 başvuru numaralı "Gerçek Gurur" markasının başvurduğu tüm sınıflar açısından hükümsüzlüğüne karar verilmesi istemiyle açılan, 2019/242 Esas sayılı dosyasında dava açıldığı, yapılan yargılama sonucu mahkememizin 10.11.2020 tarih ve 2020/468 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verildiği, ilgili kararın istinaf incelemesinden geçerek 29.04.2021 tarihinde kesinleştiği gerekçesiyle davacının 2014/05886 başvuru numaralı "Gerçek Gurur" markasına yönelik davalılar aleyhine işbu davasına konu ettiği marka hakkına tecavüzün tespiti, maddi ve manevi tazminat istemlerinin de reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; yerel mahkeme kararının gerekçesiz olduğundan usul ve yasaya aykırı olduğunu, davalı markasının tescile aykırı şekilde fiili kullanımı ile müvekkil şirkete ait markalar taklit edilmek suretiyle markalar arasında iltibas yaratılmakla ve müvekkil şirket'in marka hakkına tecavüz edildiğini, davalı tarafından "gerçek gurur" markasının, sicile kayıtlı olan halinden farklı şekilde ve müvekkil şirket markaları ile iltibas oluşturacak şekilde kullanılması, marka hakkına tecavüz oluşturmasının yanı sıra haksız rekabet teşkil ettiğini, bu nedenlerle mahkeme kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkeme kararı ve gerekçelerinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirtilen nedenlerle kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık marka hakkına tecavüzün tespiti ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’un (6769 sayılı Kanun) 7, 29, 155 inci maddeleri.

3. Değerlendirme Dava, marka hakkına tecavüz ile haksız rekabetin tespit ve men’i ile maddi ve manevi tazminata istemlerine ilişkindir.

Davacı tarafça 10.05.2019 tarihinde ve 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 10.01.2017 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra dava açıldığı anlaşılmaktadır. 6769 sayılı Kanun’un geçici 1/1 maddesi uyarınca, marka başvurularının sonuçlandırılması yönünden, başvuru tarihinde geçerli kanun hükümlerinin uygulanması gerekirken, münhasıran açılan hükümsüzlük davaları ile tecavüz davaları yönünden 6769 sayılı Kanun’un 192 nci maddesi uyarınca davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan 6769 sayılı Kanun’un yeni hükümlerinin uygulanması gerekmektedir.

Bu bağlamda 6769 sayılı Kanun'nun 155 inci maddesinde; “Marka, patent veya tasarım hakkı sahibi, kendi hakkından daha önceki rüçhan veya başvuru tarihine sahip hak sahiplerinin açmış olduğu tecavüz davasında, sahip olduğu sınai mülkiyet hakkını savunma gerekçesi olarak ileri süremez.’’ düzenlemesine yer verildiğinden, davalı ... adına tescilli 2014/05886 başvuru numaralı "Gerçek Gurur" markasının başvurduğu tüm sınıflar açısından hükümsüzlüğüne karar verilmesi istemiyle açılan davanın, ilk derece mahkemesinin 10.11.2020 tarih ve 2019/242 E., 2020/468 K. sayılı kararı ile reddine karar verildiği, ilgili kararın istinaf incelemesinden geçerek 29.04.2021 tarihinde kesinleştiği gerekçesiyle, işbu davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Davalının fiili kullanımına dayanak yaptığı tescilli markanın başvuru tarihi, davacının tescilli markasının başvuru tarihinden sonraki bir tarih olmakla, davalının kullanımını dayandırdığı tescilli markanın 6769 sayılı Kanun’un 155 inci maddesindeki düzenleme uyarınca, eylemlerin tecavüz teşkil ettiğini ortadan kaldırmaz ise de.

6769 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası (b) bendi hükmüne göre "tescilli marka ile aynı veya benzer olan ve tescilli markanın kapsadığı mal veya hizmetlerde aynı veya benzer mal veya hizmetleri kapsayan ve bu nedenle halk tarafından tescilli marka ile ilişkilendirilme ihtimali de dahil karıştırılma ihtimali bulunan herhangi bir işaretin kullanılmasıdır" hali tescilli markanın sahibince önlenebilecek haller arasında olduğu ve 29 uncu maddenin birinci fıkrasının ( a) bendine 7 nci maddede sayılan kullanım biçimlerinin marka hakkına tecavüz sayılan fiillerden olduğu gözetilerek,

davacıya ait markanın benzerinin davalı tarafından kullanılıp kullanılmadığının, tescilli markaların fiili kullanımı, birbirine olan benzerliğinin hususları tespit edilerek değerlendirilme yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak karar verilmesi isabetli olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,