Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/1494 K.2024/4719

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 1992 yılında ticaret siciline tescil ile faaliyetine başlayan müvekkilinin süpermarket ve hipermarketlerde yapılan perakende ticaret faaliyetine devam ettiğini, müvekkilinin "Happy" ibareli tanınmış markasını mesnet göstererek, davalı şirketin "Happy Spring+şekil" ibareli marka başvurusuna itiraz ettikleri, itirazın davalı TÜRKPATENT YİDK'nin kararı ile nihai olarak reddedildiğini, oysa taraf markalarının ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu, başvurunun müvekkilinin markalarının tanınmışlığından haksız yarar sağlayacağını ve seri markalarından biri olarak algılanacağını ileri sürerek YİDK'nın 13/11/2018 tarih ve 2018-M-10041 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; taraf markaların benzer olmadığını, tanınmışlığa ilişkin koşulların gerçekleşmediğini, tüketicilerin markaları karıştırmayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının "Happy Spring+şekil" ibareli marka başvurusu ile davacının "Happy Center", "Happy Sweet", "Happy Ekmekçi", "Happy" ve YİDK kararında geçen diğer tescilli markaları arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı,

işin uzmanı yahut dikkatli kişilerden oluşmayan, makûl düzeyde bilgilendirilmiş, mesnet marka ve başvuru konusu işareti aynı anda görüp detaylarını karşılaştırma olanağı bulunmayan, daha önce görüp yararlandığı markanın aşağı yukarı net anısının tesirinde olan ortalama düzeydeki alıcı kitlesinin, yargılama konusu mallar/hizmetler için ayırdığı satın alma/yararlanma süresi içinde, davalının "Happy Spring+şekil" ibareli başvuru markasını gördüğünde derhal ve hiç düşünmeden davacının tescilli markalarından farklı bir marka olduğunu algılayabileceği,

taraf marka işaretleri benzemediğinden 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında iltibasın bulunmadığı, benzerlik şartı gerçekleşmediğinden 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin beşinci fıkrasındaki tanınmışlık koşulunun da oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle, taraf markalarının iltibasa yol açacak derecede benzer olduğunu, markaların kapsamındaki emtia sınıflarının da benzediğini, tanınmışlık koşulunun oluştuğunu ileri sürerek yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf markalarında "Happy" ibaresi ortak olarak yer almakla birlikte, başvuruda bu ibarenin görsel olarak geri planda kaldığı, markada dikkatin yeşil ton üzerindeki "Spring" ibaresi üzerinde yoğunlaştığı, buna göre dava konusu başvuruda esas unsurun "Spring" ibaresi, davacının itiraza mesnet markalarında ise "Happy" ibaresi olduğu,

başvurudaki şekil unsurunun da görsel benzerlik oluşmasının önüne geçtiği, bütünsel olarak yapılan değerlendirmeye göre davaya konu marka ile itiraza mesnet markalar arasında ilişkilendirilme ihtimali de dahil karıştırılma ihtimalinin bulunmadığı, tüketicilerin özel bir dikkat göstermeye gerek kalmadan taraf markalarını ayırt edebilecekleri, YİDK kararının yerinde olduğu anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, istinaf dilekçesindeki nedenleri belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.06.2024 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Somut olayda, davalının başvuru markası “Happy Spring + Şekil” ibareli davacının itiraza mesnet markaları ise “HAPPY”, “HAPPY CENTER+Şekil”, “HAPPY SWEET”İ HAPPY EKMEKÇİ”, “HAPPY VİEWS” ve “HAPPY GROSS+Şekil” gibi happy ibareli markalardır. Taraf markaları karşılaştırıldığında Türkçe anlamı mutluluk olan “happy” ibaresi hem başvuru markasının hem de itiraza mesnet davacı markalarının ayırt edici unsurudur.

İtiraza mesnet markalar ile başvuru markasının ayırt edici ve baskın unsuru dikkate alınıp bütün olarak karşılaştırıldığında, biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, işitsel ve anlamsal benzerlik bulunduğu, markalar arasındaki benzerliğin başvuru markasının itiraza mesnet markaların serisi olarak algılanmasana sebep olabilecek düzeyde olduğu,

bu durum karşısında başvuru markası ile itiraza mesnet markalar arasında ilişkilendirme ihtimalide dahil, karıştırma ihtimalinin bulunduğu ve dolayısıyla benzerliğin Sınai Mülkiyet Kanunu’nun 6 ıncı maddesinin birinci fıkrası kapsamında ortalama tüketici nezdinde iltibasa sebep olabileceğinin kabulünü gerektirmektedir.

Hal böyle olunca mahkemece taraf markalarının tüketici nezdinde iltibasa sebebiyet verecek derecede benzer olduğu kabul edilip, markalar kapsamındaki mal ve/veya hizmetlerin aynı ve/veya benzer olup olmadıkları araştırılıp sonucuna göre bir karar vermesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile başvuru markasının ayırt edici asli unsurunun “happy” ibaresi değil, Türkçede “bahar” anlamında olan “spring” ibaresi olduğu kabul edilip sonucuna göre davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığı kanaatiyle kararın BOZULMASI gerektiği görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun ONAMA yönündeki görüşüne katılmamaktayım.