Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/3817 K.2024/6056

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 03.09.2024 günü hazır bulunan davacı vekili Avukat ... ve davalı vekili Avukat Özlem Özgünay dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Bursa ilindeki mesleki bir seminere katılmak için davalı dan taşıma bileti aldığını, meydana gelen kaza neticesinde müvekkilinin sol diz yan ve arka çapraz bağlarında kopma olduğunu, sol dizinden 8 saat süren bir ameliyat geçirdiğini, dizine platin takıldığını, platinin alınması için de ameliyat olacağını, müvekkilinin gelir durumunun iyi olduğunu, kaza nedeniyle 19.06.2006 - 17.09.2006 tarihleri arasında hastaneden alacağı döner sermaye gelirinden mahrum kaldığını, döner sermaye gelir kaybının 7.649,18 TL olduğunu,

davacının seminer için ödediği 676,00 TL bedel ile konaklama bedeli 255,00 TL'nin müvekkilinin kaybı olduğunu, fazlaya ve faize dair talep ve dava hakkı saklı kalmak kaydıyla şimdilik 5.000,00 TL maddi tazminatın, 50.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren davalıdan tahsilini talep etmiştir.

2.Davacı vekili 19.11.2020 tarihli dilekçesi ile 353.752,39 TL iş göremezlik bedeli, 931,00 TL seminer ve konaklama bedeli, 50.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili cevap dilekçesinde; kazaya ilişkin trafik kazası tespit tutanağında belirtilen kusur oranlarını kabul etmediklerini, davacının işgünü kaybı zararını ispat etmesi gerektiğini, davacının tazminat talebinin fahiş olduğunu, ayrıca huzurda görülen davanın öncelikle kazaya ilişkin ceza davasına yönelik bekletici mesele yapılması gerektiğini, buna ilişkin içtihatlar bulunduğunu, talep edilen faiz türünü kabul etmediklerini, temerrüt faizi talep edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

2.İhbar olunan Yapı ve Kredi Sigorta AŞ vekili cevap dilekçesinde;aracın müvekkili şirkete 25615359 numaralı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigorta Poliçesi ile 30.08.2005 - 30.08.2006 tarihleri arasında sigortalı olduğunu, poliçeden dolayı sorumluluklarının sigortalının kusurlu olması halinde ve kusuru oranında olduğunu, poliçe teminatının kişi başına 57.500,00 TL sınırlı olduğunu bildirmiştir.

3.İhbar olunan Güneş Sigorta AŞ vekili cevap dilekçesinde; aracın kaza tarihi itibariyle müvekkili şirket nezdinde düzenlenmiş taşımacılık sigortası bulunmadığını, eğer mahkemece poliçe gereği mahkemece hüküm kurulacaksa poliçe limiti kadar sorumluluk yüklenebileceğini bildirmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile araç sürücüleri Hacı Taştan, ...

Ünlü ve araç malik ve işletenleri ... ... ve Cenan Turizm Ltd Şti hakkında Ankara 20 Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/443 sayılı dava dosyasında yargılama yapıldığı, hüküm kurulduğu ve kararın kesinleştiği, kesinleşen bu dosya içeriğine göre davacının Adli Tıp Kurumu raporuna göre % 13,1 nispetinde daimi sakatlığa uğradığı, trafik kazasında davacının içinde seyahat ettiği otobüs sürücüsü Hacı Taştan'ın % 100 kusurlu olduğunun kesinleştiği, davacının zararının 353.752.39 TL olduğu, ayrietten 931.00 TL konaklama ve seminer kayıt zararının bulunduğu, toplam zararının 354.683.39 TL'den ibaret bulunduğu,

bu miktarın 15.06.2006 tarihinden itibaren davacının içinde yolculuk yaptığı aracın maliki Cenan Turizm Nakliyat Oto Tic San. Ltd.

Şti'nden ve bu aracın sürücüsü Hacı Taştan'dan alınmasına karar verildiği, davalının zarara sebebiyet veren aracın işleteni olduğu, dolayısıyla bu sıfatından dolayı davacının uğradığı zarardan sorumlu olduğu, bu nedenle davalının da sorumluluğuna gidildiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile 354.683.39 TL maddi tazminatın 15.06.2006 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte ve tahsilde tekerrür etmemesi şartıyla davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

keza davacının meydana gelen trafik kazasından dolayı gördüğü tedaviler, bu süreçteki sıkıntıları ve daimi maluliyetinden kaynaklı manevi sıkıntıları dikkate alınaraktan manevi tazminat isteme şartlarının oluştuğu kabul edilerek takdiren 30.000,00 TL manevi tazminatın 15.06.2006 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte ve tahsilde tekerrür etmemek şartıyla davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; tüketici mahkemesinin görevli olduğunu, müvekkilinin kazada kusurunun olmadığını, kazayı gerçekleştirenin aracın maliki ve işleteni Cenan Ltd. Şti. olduğunu, müvekkil şirketin dava konusu araç üzerinde herhangi bir hakimiyet hakkı ve filli egemenliği bulunmadığını, davacı tarafın öncelikle davasını Ankara 22. Asliye Hukuk Mahkemesi 2007/443 E. sayılı dosya ile araç sürücüleri Hacı Taştan, ...

Ünlü ve araç maliki ve işletenleri ... ... ve Cenan Turizm Ltd.

Şti.'ne yönelttiğini ve söz konusu davanın lehe sonuçlandığını, sonrasında davayı müvekkili şirkete yönlendirmesinin de kötü niyetini ortaya koymakta olduğunu, davacının 913,1 oranındaki daimi sakatlık tespitinin kabulünün mümkün olmadığını, yerel mahkemenin gerekçesinde Ankara 22. Asliye Hukuk Mahkemesi 2007/443 E. sayılı dosyasından bahsedildiğini, müvekkilinin bu davada taraf olmadığını, dolayısıyla dosya kapsamında alınan hiçbir rapora karşı beyan ve itirazlarını sunamadığını, nitekim davacının bahsetmiş olduğu bilirkişi raporunun düzenlenme tarihi ile yerel mahkeme hükmü arasında çok büyük bir zaman farkı bulunduğunu,

bu hususta yeniden rapor alınması gerektiğini, davacının kaza esnasında emniyet kemerinin takılı olup olmadığına ilişkin bir değerlendirme yapılmadığını, kazanın çok taraflı gerçekleştiğini, tek kusurun 38 RN 556 plakalı araç sürücüsünde olmadığını, manevi tazminatın fahiş olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Ankara 22. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/443 Esas - 2016/13 Karar sayılı dosyasında aldırılan bilirkişi raporlarında; kazanın meydana gelmesinde davacının içerisinde yolcu olarak bulunduğu ve davalının işleteni olduğu otobüs sürücüsü ...'ın kazanın meydana gelmesinde %100 kusurlu olduğu, diğer araç sürücülerinin kusurunun bulunmadığı; davacının %13.1 kalıcı maluliyeti ve 3 aylık iyileşme süresi dikkate alınarak yapılan hesaplama sonucunda;

davacının maluliyeti nedeniyle uğradığı geçici ve kalıcı güç kaybı zararının toplam 353.752,39 TL, konaklamadan kaynaklanan zararının 931 TL olduğunun tespit edildiği.

Mahkemece 02.02.2016 tarihinde, davalılar aleyhine 354.683,39 TL maddi tazminat ve 30.000,00 TL manevi tazminata hükmedildiği; kararın temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 05.03.2020 tarihli ve 2020/1007 Esas - 2020/1426 Karar sayılı kararıyla, kararın onanmasına karar verildiği, buna göre, kusur, maluliyet ve zarara ilişkin maddi olguların Yargıtay denetiminden geçerek kesinlik kazandığı, bu nedenle, bu hususlara yönelik itirazların yerinde görülmediği, ayrıca, davacının yaralanmasının niteliği (dizinden yaralanması) ve otobüste yolcu olması dikkate alındığında, olayda müterrafik kusur koşullarının oluşmadığı,

manevi tazminat miktarının uygun ve makul olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf sebeplerini tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava yolcu taşıma sözleşmesinden kaynaklanan maddi, manevi tazminat ve seminer ve konaklama masraflarının tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Takdir olunan 17.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,