Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/114 K.2024/8554

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2015/28811 numaralı “...” markasının bütün sınıflar için tescil edildiğini, 2018/42383, 2017/47052, 2018/55945, 2019/02580, 2019/25166, 2019/32554, 2019/47872, 2019/47895, 2019/47912, 2019/47932, 2019/47949, 2019/55897 ve 2019/56547 numaralı “...” ibaresini içeren markalarının bulunduğunu, bu markaları mesnet göstererek davalı şahsın 2018/78332 başvuru numaralı, "....com ...

Web Çözümleri" ibareli marka başvurusuna yaptıkları itirazın davalı TÜRKPATENT Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararıyla nihai olarak reddedildiğini, taraf markalarının ayırt edilemeyecek derecede benzediğini, "..." ibaresinin ayırt edici olduğunu, dava konusu markanın tescil edilmek istendiği sınıfların müvekkilinin markalarının tescil kapsamında bulunduğunu, markaların karıştırılma ihtimalinin bulunduğunu, müvekkili tarafından yaratılan “...” markasının tanınmış olduğunu ve müvekkili ile özdeşleştiğini, dava konusu markanın tescili halinde müvekkilinin markasının tanınmışlığına ve ayırt edici karakterine zarar vereceğini,

ticari itibar kaybına sebebiyet verebileceğini, dava konusu markanın tesadüfen seçilmediğini, davalı marka başvurusunun kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, 2019-M-5812 sayılı YİDK kararının ve 2018/78332 sayılı markanın tescil işlemlerinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Diğer davalı vekili, müvekkilinin 10.09.2018 tarihinde kurduğu ... Web Bilişim Hizmetleri San. ve Tic.

A.Ş.'nin iştigal alanının davacından farklı olduğunu, müvekkilinin direkt kurye hizmeti ve taşımacılık üzerinde durmadığını, asıl konunun kurye hizmeti almak isteyen ve kurye hizmeti vermek isteyen kullanıcıların buluştuğu bir platform olduğunu, müvekkili şirketin ticari kazancını, üyelik gerçekleştiren kullanıcılardan hizmet bedeli talep ederek sağlamayı hedeflediğini, davacının benzerlikten bahsederken sadece “...” kelimesinin ön planda kaldığı vurgusunun yanıltıcı bir yorum olduğunu, müvekkilinin markasının bir bütün olduğunu,

kelimenin başında ve sonunda kullanılmak üzere “...” kelimesinin barındığı marka kayıtlarının özellikle 35. sınıf tescillerinin yoğunlukta olduğunu, taraf markalarının benzer olmadığını, davacı markalarının tanınmışlığının kabul edilemeyeceğini, başvurunun kötüniyetli olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, taraf markaları bütün olarak karşılaştırıldığında, davacının "..." ibareli markasının, gerek yazılı basında geçen bilgilerin ve gerek diğer delillerin online pazar yeri, mağazacılık hizmetleri ve bu hizmetlerle iç içe geçmiş olan reklamcılık ve pazarlama hizmetleri bakımından tanınmışlık düzeyine ulaşmış bir marka olduğu, bu tanınmışlık düzeyinin, dava konusu markanın tescil edildiği 35-01 sınıfta -kararda yazılı- hizmetler için (söz konusu hizmetlerin online mağazacılıkta ürün tanıtım ve satışının iç içe geçmiş olması da dikkate alındığında) imaj transferine konu olacak nitelikte olduğu,

bir markanın tanınmışlığının artmasının aynı zamanda bu marka ile işaret olarak benzer markalar nezdinde iltibas tehlikesini de arttıran bir unsur olduğu, diğer hizmetler bakımından "götür" ibaresinin iltibas tehlikesini bertaraf edeceği, başvurunun kötü niyetli olduğunun ispatlanmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, -hükümde sayılı- hizmetler bakımından YİDK kararının iptaline karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı TÜRKPATENT vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, dava konusu marka başvurusu kapsamındaki 35 ve 38. sınıf hizmetler, davacının itiraza mesnet 2015/28811 sayılı markası kapsamında aynen yer aldığından emtia benzerliği şartının gerçekleştiği, davacının itiraza mesnet markalarının esas unsurunun "..." ibaresi olduğu, dava konusu başvurudaki tanımlayıcı ibareler çıkartıldığında bu markanın esas unsurunun "..." ibaresinden oluştuğu, davacının itiraza mesnet markasının dava konusu başvuruda aynen yer aldığı, başvurudaki "..." ibaresinin diğer ibarelerden daha koyu renkte ve kalın karakterlerle yazılarak ön plana çıkarıldığı,

her ne kadar başvuruda "..." ibaresinin yanına "Götür" ibaresi eklenmiş ise de, bu durumun başvurunun davacı markalarından yeterince farklılaşmasını sağlamadığı, bu hali ile taraf markalarının görsel, işitsel ve kavramsal olarak benzer olduğu,

başvurunun itiraza mesnet markaların yeni bir versiyonu gibi algılanma ihtimalinin bulunduğu ve 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında iltibas koşullarının oluştuğu, taraf markaları benzer bulunduğundan davacının tanınmışlık iddiasının sonuca etkili görülmediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulü ile YİDK'nin 08.07.2019 tarihli ve 2019-M-5812 sayılı kararının iptaline karar verilmiş, karar davalı TÜRKPATENT vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, TÜRKPATENT YİDK kararının iptali talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları.

3. Değerlendirme İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Kanun'un 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.