Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/2781 K.2025/1346

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

1.Davacı-karşı davalı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin yapıştırıcı kategorisinde piyasada maruf hale gelmiş 2000/23084 nolu ve ufak değişiklikle yinelenen 2009/38150 nolu "... " markalarının sahibi olduğunu, davalının "...

5000" markasının müvekkili ürünleriyle aynı kategoride ve içerikte ürünler ile müvekkili markası ile karıştırılma tehlikesi yaratacak şekilde taklit edilerek tescil edildiğini, davalının 2011/48062 nolu markasına Türk Patent ve Marka Kurumu (TÜRKPATENT) nezdinde itiraz ettiklerini, itirazlarının Yeniden inceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) tarafından reddedilmesi üzerine Ankara 4. FSHHM'nin 2014/178 esas sayılı dosyası ile dava açtıklarını ileri sürerek 2011/48062 tescil nolu "...

5000" ibareli markanın koruma süresinin başladığı tarihten itibaren hükümsüz sayılmasına ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı- karşı davacı vekili karşı dava dilekçesinde; davacının adına tescilli markaların yanı sıra adına tescilli 2011/07384 nolu endüstriyel tasarım tescilini de esas davaya dayanak yaptığını, davacı adına tescilli olan tasarım başvurusunun müvekkilinin marka başvurusundan sonraki tarihli olduğunu, tasarım tescilinin 08.12.2011 tarihinde gerçekleştirilmiş olduğunu, oysa tasarım tescilinden önce 28.07.2009 tarihinde 2009/40200 nolu markanın ve 17.07.2009 tarihinde 2009/38150 nolu markaların tescili için başvuru yapılmış olduğunu, davacının markası ile tasarım başvurusunun aynı olduğundan tasarım başvurusunun yeni ve ayırt edici olmadığını ileri sürerek davacıya ait 2011/07384 tescil nolu çoklu endüstriyel tasarımın hükümsüzlüğü ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı-karşı davacı vekili asıl davaya cevap dilekçesinde; taraf markaları arasında görsel, işitsel anlamda bir benzerlik olmadığını, markalar arasında karıştırılma ihtimali bulunmadığını, müvekkilinin "..." markasının tanınmış marka olduğunu, doğadaki ana renkleri ve yapay renkleri kullanım hakkının tek kişinin tekeline bırakılamayacağını belirterek davanın reddini istemiştir.

2. Davacı-karşı davalı vekili karşı davaya cevabında; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl dava yönünden. Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleşen Ankara 4. FSHHM'nin 2014/178 E. 2015/143 K. sayılı YİDK karar iptaline ilişkin davasındaki tespitler dikkate alındığında taraf markaları arasında iltibasa sebebiyet verecek benzerliğin bulunmadığı,

aksi yöndeki değerlendirmeler içeren raporlara itibar olunmaksızın emsal nitelikteki kararda yer alan tespit ve değerlendirmeler kapsamında izahı yapılan mevzuat kapsamında şartları oluşmayan hükümsüzlüğe yönelik asıl davanın reddinin gerektiği, tasarım hükümsüzlüğüne yönelik karşı dava yönünden tasarımın dava tarihi itibarı ile uygulanması gereken mevzuat yönünden hükümsüzlük şartlarının oluştuğunun kabulünü gerektirir herhangi bir delil sunulmadığı,

hükümsüzlük gerekçesi olan önceki tarihli marka tescillerinin davacı karşı davalıya ait tasarımların yenilik ve ayırt ediciliğini ortadan kaldırmayacağı gerekçesiyle asıl ve karşı davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı-karşı davalı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı-karşı davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Asıl dava, marka hükümsüzlüğü, karşı dava endüstriyel tasarım hükümsüzlüğü talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1.Dava İstanbul 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nde açılmış, anılan mahkemece yetkisizlik kararı verilmiş ve bu kararın temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 08.06.2015 tarihli kararı ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Bu itibarla 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) geçici 3/2 maddesi uyarınca temyiz incelemesi 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeler Kanunu’na tâbi olmakla, İlk Derece Mahkemesinin 06.02.2020 tarih, 2015/208 E., 2020/86 K. sayılı asıl ve karşı davanın reddine dair verilen nihai kararının kanun yolu incelemesinin temyize tâbi olmasına rağmen davacı-karşı davalı vekilinin sunduğu istinaf dilekçesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince esastan inceleme yapılması doğru görülmediğinden,

Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf incelemesi sonucu verdiği 07.03.2024 tarih, 2021/386 E., 2024/442 K. sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararının yok sayılarak kaldırılmasına ve davacı-karşı davalı vekilinin istinaf başvuru dilekçesinin temyiz başvuru dilekçesi olarak kabul edilip temyiz incelemesi yapılmasına karar verilmiştir.

2.Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı-karşı davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.