Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/3443 K.2024/4827

Taraflar arasındaki davacının anonim şirkette pay sahibi olduğunun tespiti ile payların davacı adına pay defterine tescili ile 2017 yılı temettü alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusu kabul edilerek İlk Derece Mahkemesince davanın esasına girilerek terditli taleplerde bulunan davacının son talebi olan tutanak altında imzası yer alan kişilerin tutanak içeriğine göre taahhütlerinin nitelendirilerek bu nitelendirme kapsamında değerlendirme ve yargılama yapılıp sonucuna göre olumlu veya olumsuz karar verilmesi karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (6) ncı alt bendi uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine kesin olarak karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 16.04.2024 tarihli ek karar ile davacının temyiz dilekçesinin,17.04.2024 tarihli ek karar ile davalılar vekilinin 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

17.04.2024 tarihli ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 17.04.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin, yargı çevresi içinde bulunan ilk derece mahkemelerine ilişkin olarak 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (6) ncı alt bendi uyarınca verilen gönderme kararları, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca uyarınca kesin olup, temyiz edilemez.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin 17.04.2024 tarihinde Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.