Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/4646 K.2025/3139

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili ile katılma yoluyla davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava konusu meblağ 567.540,00 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 369/2 hükmü gereğince duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasındaki sözleşmede iş akdinin sonlanmasından sonra süre ve bölge yönünden rekabet etme ihtimali bulunan iş yerlerinde iş yapmama yasağı olmasına rağmen, eş durumu nedeniyle istifa eden davalının aynı alanda faaliyet gösteren Ova Oluklu ...

Ambalaj Sanayi ve Ticaret A.Ş.'de çalışmaya başladığı, davalının satış destek personeli olması nedeniyle müvekkilinin müşteri çevresi ile satış politikası ve üretim maliyetlerine ilişkin her türlü bilgiye sahip olduğunu, bu sebeple müvekkilinin çok ağır zarara uğradığını, davalının sözleşmede kararlaştırılan 50.000,00 TL tutarındaki cezai şartı ödemekle yükümlü olduğunu ileri sürerek şimdilik 5.000,00 TL cezai şart alacağının davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle talebini 20.000,00 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; sözleşmenin genel işlem koşullarına aykırı olduğunu, rekabet yasağı karşılığında davacı şirketin herhangi bir karşı edim üstlenmediğini, iş akdinin haklı nedenlerle feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının iş sözleşmesi ile davalı şirkette satış destek personeli olarak görev yaptığı, 07.11.2018 tarihli istifa dilekçesi ile eşinin iş durumu nedeni ile görevinden istifa ettiği, 26.11.2018 tarihinde davacı ile aynı alanda ve aynı bölgede faaliyet gösteren dava dışı başka bir şirkette işe başladığı, bu hususun taraflar arasında imzalanan ve rekabet yasağı hükmünü içeren sözleşmeye aykırı olduğu, davalının satış destek personeli olarak edindiği bilgileri 3. kişilere aktarma ihtimalinin bulunduğu,

bu halin ihtimalinin bile rekabet yasağı sözleşmesinde öngörülen cezai şartın tatbiki için yeterli görülebileceği, her ne kadar davacı ıslah dilekçesi ile talebini 20.000,00 TL'ye çıkarmış ise de davalı işçinin ekonomik açından mahvına ve fakirleşmesine sebep olabilecek şekilde cezai şarta karar verilemeyeceği, bu nedenle cezai şartta takdiri indirim yapıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 10.000,00 TL cezai şart alacağının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm, taraf vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasında imzalanan ve rekabet yasağına ilişkin düzenleme bulunan sözleşmede rekabet yasağının gerek bölgesel (Akdeniz bölgesi- Mersin, Antalya, Adana) olarak, gerekse süre (2 yıl) olarak sınırlandırıldığı ve bu hükmün ihlali halinde 50.000,00 TL cezai şart ödeneceğinin kararlaştırıldığı, davalı tarafından karşı edim içermeyen, sadece işçi aleyhine konulan cezai şart hükmünün geçersiz olduğunun savunulduğu,

ancak hizmet sözleşmelerinde sadece işçi aleyhine konulan cezai şart hükmünün geçersiz olduğunu belirten 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 420. maddesinin taraflar arasındaki rekabet etmeme sözleşmesine uygulanamayacağı, taraflar arasındaki sözleşmede bulunan cezai şart hükmünün TBK'nın 444., 445., 446 ve 447. maddelerine ve yerleşik Yargıtay uygulamalarına uygun olduğu, davalının rekabet yasağını açıkça ihlal ettiği gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, rekabet yasağının ihlali nedeniyle cezai şart istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.