Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/4927 K.2025/4346

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 17.06.2025 günü hazır bulunan davacı vekili Avukat ... ve davalı vekili Avukat ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalı şirket arasında unlu mamüllerin imalat ve satışı yapan işyerinin tüm işletme hakkı, işletmede bulunan ve sözleşme eki liste olarak eklenen tüm menkuller ile birlikte toplam 814.505,05 TL (dolar kuru sabitlenerek toplamda 119.325,00 USD) bedel karşılığında müvekkiline devrine ilişkin 09.06.2020 tarihli ticari işletme devir sözleşmesi yapıldığını, müvekkilinin bu sözleşme nedeniyle 20 adet sıralı ve toplamda 119.325,00 USD tutarında senedi davalıya teslim ettiğini, ancak davalının sorumluluklarını yerine getirmediğini, iş yerinin teslim ve devir edilmediğini,

haricen yapılan araştırmada işletme içerisinde bulunan tüm demirbaş, makine, malzeme ve teçhizatların davalı tarafından satılmış olduğunu öğrendiklerini, senetlerin iadesi için ihtarname keşide ettiklerini, davalının senetleri iade etmediğini, senetlerin malen ihdas kayıtlı olduklarını ileri sürerek 09.06.2020 düzenleme tarihli, 20.07.2020, 20.08.2020, 20.09.2020, 20.10.2020, 20.11.2020 vade tarihli, her biri 2.950,00 USD bedelli senetlerden dolayı borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında tüm sözleşme bedeli üzerinden borçlu olunmadığının tespiti talebi ile eksik harç ikmal edilmiştir.

II. CEVAP

Davalı şirket, davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı ...'ın dava konusu pastane işletmesinde usta olarak çalıştığı, bu çalışmanın işçi, işveren ilişkisi kapsamında olmadığı, davacı ... işletmede fiilen çalışmakta olup dava konusu 09.06.2020 tarihli “Ticari İşletme Devir Sözleşmesi” kapsamında ticari işletmede fiilen bulunduğundan ayrıca bir teslim işlemine gerek olmadığı, bonoların ödenmesinden davacının sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu, davacının taraflar arasında devri kararlaştırılan işletmede usta olarak çalıştığı hususunun ihtilafsız bulunduğu, kısa elden teslim ile zilyetliğin devrinin gerçekleştiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Dava ve Hukuki Nitelendirme Dava, taraflar arasında akdedilen 09.06.2020 tarihli “Ticari İşletme Devir Sözleşmesi” kapsamında, ticari işletmenin tam ve hukuken teslim edilmediği iddiasına dayalı olarak 20.07.2020 başlangıç tarihli, 20.02.2022 bitiş tarihli, her ayın 20’si vadeli 20 adet sıralı ve toplam 119.325,00 USD bedelli senetlerden dolayı borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.