Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/5555 K.2025/4156

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Yargılamanın yenilenmesini isteyen esas davada davalılar vekili talep dilekçesinde, Burdur 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2021/95 Esas ve 2021/225 Karar sayılı ilamına ilişkin Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 2021/8148 Esas ve 2022/8716 Karar sayılı kararını tebliğ aldıklarını, kararın mesnetsiz ve hukuka aykırı olduğunu, davacının markası ile davalının markası arasında görünüm itibariyle iltibas oluşturacak düzeyde bir benzerlik bulunmadığını, markadaki "..." ibaresinin benzer olduğunu, markaların ilk kısımlarında yer alan "..." ve "..." ibarelerinin birbirinden farklı, aralarında benzerlik bulunmayan ve markaların tescil edildiği hizmetler açısından ayırt edici kelimeler olduğunu ileri sürerek yargılamanın iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Talebe cevap veren davacı vekili cevap dilekçesinde, Burdur 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2021/95 Esas ve 2021/225 Karar sayılı kesinleşen kararına ilişkin davalı tarafından yargılamanın iadesi talebinde bulunulduğunu, ancak talebin usul ve yasaya aykırı olduğunu, Mahkeme kararı ile.

"Taraf markaları yönünden yapılan inceleme de ''...'' ibaresinin her iki markada da asıl ve ayırt edici esaslı unsur olduğu, markaların baş kısımlarına eklenen ibarelerin markaları farklılaştırmaya yetmediği tescil kapsamındaki mal ve hizmetlerin aynı olduğu anlaşılmakla, 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi uyarınca ortalama tüketici kitlesinde, her iki marka arasında idari, ekonomik ve işletmesel bağlantı bulunduğu zannına yol açabilecek ve karıştırılma ihtimaline yol açacak ölçüde benzerlik olduğu kanaatine varılmakla, açılan davanın kabulüne" karar verildiğini,

bu kararın Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 06.12.2022 tarih ve 2021/8148 E. ve 2022/8716 K. sayılı ilamı ile bu kararın onandığını savunarak yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince davalı vekilinin yargılamanın iadesi istemli dilekçesinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 375. maddesinde sınırlı olarak sayılan yargılamanın yenilenmesi nedenlerine dayanılmamış olduğu gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiş, karar yargılamanın yenilenmesini talep eden vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, yargılamanın yenilenmesini talep eden vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar talep eden vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, yargılamanın iadesi istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.