Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/5630 K.2025/3660

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; savunma sanayi alanında faaliyet gösteren müvekkili adına tescilli “...” markasının dünya savunma sanayinde ve ülkemizde tanınmış bir marka olduğunu, tanınmış marka sicilinde kaydının bulunduğunu, dava konusu "..." ibareli markanın 09 ve 11. sınıf emtialarda tescil edilmek istenildiğini, başvuruya yönelik itirazlarının Kurum tarafından nihai olarak reddedildiğini oysa taraf markaları arasında benzerlik bulunduğunu, her iki markanın da uzun sayılabilecek tek bir kelimeden oluştuğunu ve işitsel olarak benzer olduklarını, markalarda “...” harflerinin aynı dizilimde yer aldığını,

taraf markalarının potansiyel tüketiciler nezdinde karıştırılabileceğini, tescile konu 09 ve 11. sınıf malların müvekkili markaları kapsamında da yer aldığını ileri sürerek 2019-M-11124 sayılı Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu(YİDK) kararının iptali ve dava konusu markanın tescili halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... Limited vekili cevap dilekçesinde; davacı markalarının kullanımının ispatlanması gerektiğini, taraf marka işaretleri arasında görsel ya da işitsel bir benzerlik ve karıştırma ihtimali olmadığını, müvekkilinin ev aletleri alanında dünya çapında faaliyet gösterdiğini ve belli bir bilinirlik düzeyine ulaşarak sektöründe öncü markalardan biri haline geldiğini, davacı ile faaliyet alanlarının tamamen farklı olduğunu, davacı markalarının tanınmış olduğu hususunun yerinde olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davaya konu taraf markaları kapsamında yer alan malların aynı ya da benzer nitelikte mallar olduğu, davalı tarafça kullanmama def'inin ileri sürüldüğü, yapılan incelemelerde davacının markasına yönelik aktif ve ... markasal kullanımlarını gösterir delillerin dosya içerisinde mevcut olmadığı,

dolayısıyla reddine karar verilen 11. sınıf mallar açısından taraf markaları arasında 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun(SMk) 6/1. hükmü kapsamında bir değerlendirme yapılamayacağından bu mallar bakımından karıştırılma ihtimalinin ortaya çıkmayacağı, 09. sınıf bakımından ise, kullanım ispatına konu olan ve olmayan markaları ile başvuru arasında marka işaretleri arasında özellikle harf dizilimsel benzerliğin yarattığı fonetik ve görsel algılar itibariyle ilişkilendirilme ihtimali dahil karıştırılma ihtimaline yol açacak bir benzerliğin mevcut olduğu,

davacının markalarının “yazılım ve askeri sanayi” faaliyetlerinde tanınmış olduğu yorumunda bulunulabileceği, bu durumun benzerliği tespit edilen 09. sınıf mallar açısından karıştırılma ihtimalini pekiştirir nitelikte sonuçlar doğuracağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, YİDK'in 2019/M-11124 sayılı kararının tescile konu 9. sınıf mallar bakımından iptaline, davaya konu markanın tescile konu 9. sınıf mallar bakımından hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiş, karar, taraf vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, dava konusu taraf markalarının karıştırılmaya yol açacak nitelikte benzer olduğu iddiasına dayanan YİDK kararı iptali ve marka hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

B.Değerlendirme ve Gerekçe 1. Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin karara yönelik davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2.Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; uyuşmazlık, itiraza mesnet markanın kullanıldığı mal ve hizmetlerde tanınmış olup olmadığı, buradan varılacak sonuca göre farklı mal ve hizmet sınıflarında da korunup korunamayacağı noktasında toplanmıştır.

SMK'nın 6/1. hükmünde, tescil başvurusu yapılan bir marka başvurusunun, tescil edilmiş veya önceki tarihte başvurusu yapılmış marka ile aynılığı ya da benzerliği ve kapsadığı mal veya hizmetlerin aynılığı ya da benzerliği nedeniyle, tescil edilmiş veya önceki tarihte başvurusu yapılmış marka ile halk tarafından ilişkilendirilme ihtimali de dâhil karıştırılma ihtimali varsa itiraz üzerine reddedileceği düzenlenmiştir.

Aynı Kanun'un 6/5. hükmünde ise tescil edilmiş veya tescil başvurusu daha önceki tarihte yapılmış bir markanın, Türkiye’de ulaştığı tanınmışlık düzeyi nedeniyle haksız bir yararın sağlanabileceği, markanın itibarının zarar görebileceği veya ayırt edici karakterinin zedelenebileceği hâllerde, aynı ya da benzer markanın tescil başvurusu, haklı bir sebebe dayanma hâli saklı kalmak kaydıyla, başvurunun aynı, benzer veya farklı mal veya hizmetlerde yapılmış olmasına bakılmaksızın önceki tarihli marka sahibinin itirazı üzerine reddedileceği hükme bağlanmıştır.

Somut olayda, davacının itiraza mesnet markasının kullanıldığı mal ve hizmetlerde tanınmış marka olduğu sabittir. ...'nın 6/5. hükmü uyarınca, hükümde belirtilen şartların varlığı halinde tanınmış marka, farklı mal ve hizmetler yönünden de koruma görecektir.

Hal böyle iken davacı markasının farklı mal ve hizmet sınıflarında da koruma kapsamında kaldığı gözetilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken mahkemece yanılgılı değerlendirme ve hatalı gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.