Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/699 K.2024/8838

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı kurum nezdinde tanınmış T/03394 sayılı "...

NO:1" ibareli markanın sahibi olduğunu, ayrıca 2014/26563, 2014/09348, 2014/09340, 2014/10228 sayılı markalarının da bulunduğunu, “no:1” markasının özellikle çikolata ve gofret ürünlerinde müvekkili tarafından yoğun bir şekilde kullanıldığını, davalı şirketin 2019/02041 sayılı ve "Mr.1" ibareli markanın 30. sınıfta tescili için yaptığı başvuruya itiraz ettiklerini, itirazlarının davalı TÜRKPATENT Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunun (YİDK) kararıyla nihai olarak reddedildiğini, oysa taraf markalarının görsel olarak da benzer olduğunu,

davalı aleyhine Bakırköy 1. Fikri Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2018/474 E. sayılı dosya ile müvekkili marka haklarına tecavüz nedeniyle açılmış bir davanın bulunduğunu, ayrıca Bakırköy 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2019/45 E. sayısı ile de 2018/31082 sayılı davalı markasının hükümsüzlüğünün talep edildiğini, ilgili dosyalarda alınan bilirkişi raporlarında, davalı kullanımlarının müvekkili marka haklarına tecavüz ettiğinin tespit edildiğini, davalının kötü niyetli olduğunu, davalı markanın müvekkili markalarını taklit edecek şekilde oluşturulduğunu,

dava konusu markanın müvekkilinin tanınmış markalarına da zarar vereceğini ileri sürerek 2020-M-1986 sayılı YİDK kararının iptaline ve 2019/02041 sayılı markanın tüm sınıflar yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin “... mr.1” ibareli markasını kullanmasının nedeninin “bir numaralı adam” anlamından kaynaklı olduğunu, müvekkili markasının sahip olduğu görsel ile davacı markaları arasında bir benzerlik bulunmadığını, markalarda yalnızca "1" rakamının ortak olduğunu, müvekkili markasında vurgunun “Mr.” İbaresi üzerinde yoğunlaştığını, davacı markasının “...” ya ait olduğunun açık olduğunu, müvekkili markasının ise “...” ibaresini taşıdığını, tek ortak unsurun rakam olmasından dolayı bir benzerlik bulunmadığını, markaların asli unsurlarının farklılaşmış olduğunu, bu nedenle taraf markaları arasında karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, dava konusu 2019/02041 sayılı marka kapsamında 30. sınıfta yer alan malların tamamının, davacı yana ait önceki tarihli bir kısım marka kapsamındaki mal ve hizmetler ile aynı/aynı tür olduğu, bununla birlikte taraf markalarını oluşturan işaretlerin bütünsel anlamda yarattıkları algıların, ortalama bir tüketicinin, taraf markaları arasında bir benzerlik kurması ve bu benzerlik nedeniyle yanılgı yaşaması sonucunu doğurmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, marka başvurusuna nispi nedenlerle yapılan itirazının reddine dair YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ıncı maddesinin birinci, beşinci ve dokuzuncu fıkraları

3. Değerlendirme Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.