Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2025/1022 K.2025/5625

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkili şirketin ülkemizin ilk Nanobiyoteknoloji

firması ve bu alandaki en büyük araştırma-geliştirme şirketi olduğunu, "..." ürününün, ... Beyin ve

Biyoteknoloji Araştırma Merkezi’nde müvekkili şirket tarafından üretildiğini, ...’in temelde gıdaların içerisine katılabilecek ve hazırlanan gıdaların fonksiyonel gıda olmasını sağlayabilecek

toz formda bir etken bileşen olduğunu, müvekkili şirket ortaklarından Prof. Dr. ... ve

ekibinin dokuz yıl süren çalışmalar sonucu ürettiği dava konusu bu ürünün tanıtımının yapıldığı

ve piyasaya sürüldüğü dönemlerde, davalının bunu fırsat bilip marka tescili için başvuruda

bulunduğunu, gerçek hak sahibinin müvekkili olduğunu ileri sürerek davalıya ait 2019/101970 tescil no.lu markanın hükümsüzlüğünü ve sicilden terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, müvekkili markasının tescil tarihinden çok

önceden beri kullanılan, kendi alanında prestij elde etmiş, piyasada ayırt edici özellik kazanmış bir marka olduğunu, davacı markasının halen tescil edilmediğini, davacının kötüniyetli olarak işbu davayı açtığını, davacı tarafın iddia ettiği gibi bir buluşunun olmadığını, herhangi bir patent

başvuru belgesini dahi sunmadığını, davacının ileri sürdüğü birkaç haberin PR için

yapıldığını, yayınlanma zamanının ve içeriğinin kolayca manipüle edilebileceğini, davacının, müvekkilinin patentli ürününü daha önce ürettirdiği birçok taşerondan biri olduğunu, müvekkili ürününün uzun süredir üretilip piyasada yer aldığını, davacıya yapılan ödemelerin bu fason

üretim anlaşmasına ilişkin olduğunu, davacının “...” değil "..." ibaresini ayırt edici

işaret olarak kullandığını, taraf markalarının sınıf ve alt kategorileri itibarıyla benzemediğini, davacı markasının

tanınmış marka olmadığını, markayı müvekkilinin bulduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının marka başvuru tarihinden önce "..." tanıtıcı

işaretinin davacı tarafından kullanıldığı, ilgili ürüne "..." isminin davalı tarafından

değil Prof. Dr. ... ve ekibi tarafından verildiği, ürünün söz konusu ekibin çalışması

sonucu ortaya çıktığını, böyle olunca, işaret

üzerindeki gerçek hak sahibinin, ilgili ürün (ve benzer

emtialar) yönünden davacı taraf olduğu, taraflar arasında fason üretim anlaşması bulunduğu, davacının sunduğu

faturaların buna ilişkin düzenlendiği, davalının "..." tanıtıcı işaretini kendisinin

ihdas ettiğine ve ilgili üründe davacıdan önce kullandığına dair bir delil sunmadığı,

"..." ürününün temelde gıdaların içerisine katılabilecek ve hazırlanan gıdaların

fonksiyonel gıda olmasını sağlayabilecek, toz formda bir etken bileşen, gıdalara

karıştırılıp kullanılan mor meyve- sebze ekstreleri karışım olduğu, davalının, dava konusu ibarenin tescilini tesadüfen gerçekleştirmiş olmasının

mümkün görünmediği, böylece davalının gerçek hak sahibinin davacı olduğunu bilmesine rağmen kötüniyetli tescil ettirdiği, kötüniyetinin bölünemeyeceği gerekçesi ile 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 6/9 hükmü kapsamında davanın kabulü ile dava konusu markanın tescilli olduğu bütün sınıflar yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir, hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı adına tescilli 2019/101970 tescil numaralı "..." ibareli markanın hükümsüzlüğü talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.