Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2025/1669 K.2025/6462

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin .... sayılı ve "...", "....", "...", "...." ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalının bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki "..." ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere gerçekleştirdiği 2019/... sayılı başvurunun ilanı üzerine müvekkili tarafından Markalar Dairesi Başkanlığına itirazda bulunulduğunu, itirazın kısmen reddedildiğini, bu kararın yeniden incelenmesi talebinin nihai olarak Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) tarafından reddedildiğini,

oysa müvekkilinin hissedar olduğu "...."nin 01.06.2006 tarihinden bu yana Türkiye ve Avrupa'nın en tanınmış alışveriş merkezlerinden biri olduğunu, alışveriş merkezinin faaliyetlerinde “kanyon” markasını aklif olarak kullandığını, “....” ibaresinin müvekkilinin markaları ile benzer olduğunu aralarında karıştırılma ihtimalinin ortaya çıkabileceğini ileri sürerek YİDK kararının iptali ile dava konusu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, müvekkilinin “...." markası ile kültürel üretimi destekleyen faaliyetler gerçekleştirdiğini, pek çok kişinin ve özellikle sanat severlerin bu markayı bildiğini, davacının mesnet markalarını kullanmadığını, .... AVM binasının genel görünümüne dair sunduğu delillerin dayanak markaların tescilli olduğu sınıflardaki kullanımlarını göstermediğini, müvekkilinin markasının ayırt edici olduğunu, taraf markaları arasında karıştırılma ihtimaline yol açacak bir benzerliğin bulunmadığını, markaların görsel, işitsel ve kavramsal yönden farklılaştıklarını, müvekkilinin markası kapsamındaki mal ve hizmellerin, davacı markaları kapsamındaki mal ve hizmetler ile benzerlik taşımadığını, davacının markalarının tanınmış olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının işlem ve dava dosyasında dayanak markalarından 2015/..... sayılı markalar ile 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 19/2 hükmü kapsamında kullanımı ispatlanamadığı değerlendirilen 2011/.... sayılı markanın 38. sınıf hizmetleri kapsadığı, dava konusu marka kapsamında aynı sınıfta yer alan hizmetlerin Kurum tarafından verilen kararda zaten çıkartılmasına karar verildiği, başvuruda kalan mal ve hizmet sınıfları bakımından ise emtia benzerliği kriterinin meydana gelmediği,

özellikle 2011/... sayılı markanın, bu anlamda kullanım ispatı külfetini yerine getirip getirmediğinden bağımsız olarak dava konusu marka kapsamındaki mal ve hizmetlerle zaten bir emtia benzerliği taşımadığı ve buna bağlı olarak da SMK'nın 6/1 hükmü kapsamında karıştırılma ihtimaline yol açmayacağı, davacıya ait markalardan 2014/.... sayılı marka kapsamında yer alan 19. sınıftaki mallar ile dava konusu markanın kapsamındaki 37. sınıftaki "inşaat hizmetleri” arasında,

anılan malların inşaat sektörüne yönelik kullanılan yapı-inşaat malzemeleri olmasından kaynaklı “mal- malın doğrudan kullanıldığı” sektör çerçevesinde değerlendirilebilecek bir benzerlik bulunduğu, davacının, dava konusu marka ile ortak emtia grubu içeren .... markalarının kullanımını YİDK sürecinde ve hükümsüzlük talepli dava dosyası bakımından da ispatlayamadığı,

bu nedenle iltibas değerlendirmesinin yalnızca 2014/.... sayılı davacı markası açısından inceleneceği, 19... . sınıf mal ve hizmetlerin ilgili tüketici kitleleri de gözetildiğinde, işaretlerin bütünsel anlamda sahip oldukları benzerlik düzeyinin, emtialar arasındaki düşük düzeyli ilişki ile birlikte değerlendirilmesinde ilgili tüketici grubunun iktisadi/ idari anlamda bir yanılgı yaşamasına yol açacak nitelikte olmadığı,

markaların yeterli düzeyde farklı ögeler taşıdıkları, bütüne hakim hiçbir unsur itibarıyla doğrudan bir benzerlik taşımadıkları, “kalyon” ve “kanyon” ibareleri arasındaki benzerlik düzeyinin, emtialar arasındaki düşük düzeyli benzerlik ve yine markalardaki sair ayırt edici ek görsel ve kelime unsurlarına rağmen, işaretler arasında karıştırılma ihtimalini doğurmayacağı, davacının sunduğu delillerin markalarının tanınmışlığını ispata elverişli olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının, davalının başvurusuna ..... sayılı "...." ibareli markalarına dayalı olarak itiraz ettiği, davalı tarafça YİDK sürecinde kullanım ispatı ve davada kullanmama def'i olarak ileri sürülen .... sayılı markaların kullanımının gerek YİDK iptali gerekse hükümsüzlük davası yönünden sunulan delillerle ispatlanamadığı kanaatine varıldığı, 2015/.... sayılı markalar ile SMK'nın 19/2 hükmü kapsamında kullanımının ispatlanamadığı değerlendirilen 2011/.... sayılı markanın 38. sınıf hizmetleri kapsadığı,

dava konusu marka kapsamında aynı sınıfta yer alan hizmetlerin Kurum tarafından verilen kararda başvuru kapsamından çıkarıldığı, başvuruda kalan mal ve hizmet sınıfları bakımından ise emtia benzerliği kriterinin meydana gelmediği,

bu nedenle SMK'nın 6/1 hükmü anlamında karıştırılma ihtimalinden söz edilemeyeceği, davacıya ait 2014/... sayılı kullanım ispatı gerekmeyen marka kapsamında yer alan 19. sınıftaki mallar ile dava konusu başvurunun kapsamındaki 37. sınıftaki "inşaat hizmetleri” arasında, anılan malların inşaat sektörüne yönelik kullanılan yapı-inşaat malzemeleri olmasından kaynaklı “mal- malın doğrudan kullanıldığı sektör" bağlamında benzerlik bulunduğu, başvuru kapsamındaki 37.sınıf "İnşaat hizmetleri" yönünden emtia benzerliğinin gerçekleştiğinin anlaşıldığı,

Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 01.06.2020 tarihli, 2019/4398 E., 2020/2520 K. sayılı kararının da aynı yönde olduğu, işaret benzerliğine gelince emtia benzerliği şartını sağladığı kabul edilen 2014/.... sayılı "..." ibareli davacı markası ile davalı gerçek kişinin "..." ibareli başvurusu arasında görsel ve işitsel olarak yüksek düzeyde benzerlik bulunduğu,

başvurunun asli unsurunu oluşturan "..." ibaresi ile itiraza mesnet "..." ibareli marka arasındaki tek harften ibaret farklılığın, yeterli ayırt ediciliği sağlamadığı, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 22.01.2019 tarihli ve 2017/3672 E., 2019/600 K., sayılı 18.03.2024 tarihli ve 2022/5810 E., 2024/2196 K. sayılı kararlarında anılan ibarelerin benzer bulunduğu,

bu hale göre taraf markalarının benzer mal ve hizmetlerde kullanılmasının SMK'nın 6/1 hükmü anlamında ilişkilendirilme ihtimali de dahil karıştırılma ihtimaline sebebiyet vereceği, başvuruyu gören tüketicilerin bunun davacının itiraza mesnet markasından farklı bir marka olduğunu derhal ve ilk bakışta algılayabilmesinin mümkün olmadığı, başvurunun davacı markalarının serisi gibi algılanma ihtimalinin bulunduğu,

bu hale göre taraf markaları arasında başvuru kapsamındaki 37.sınıf "inşaat hizmetleri" bakımından SMK'nın 6/1 hükmü anlamında ilişkilendirilme ihtimali de dahil karıştırılma ihtimalinin bulunduğu sonucuna ulaşıldığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurularak davanın kısmen kabulüne, YİDK kararının 37.sınıf "İnşaat hizmetleri" yönünden iptaline, 2019/.... sayılı "..." ibareli markanın 37. sınıftaki "İnşaat hizmetleri" yönünden hükümsüzlüğüne, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava; YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369/1 hükmü ve 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.