Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2025/2249 K.2025/7271

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 02.12.2025 günü hazır bulunan davacı vekili Avukat ... ve davalı vekili Avukat ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde. Birleşik Krallık'ta kurulu bulunan ... Ltd. ile İspanya'da mukim ...ve davalı arasında 19.12.2005 tarihli satış protokolü imzalandığını, 2019 yılında davalı tarafça, satış protokolü kapsamındaki ödeme yükümlülüklerini yerine getirmediği gerekçesiyle ...

Ltd.'ye karşı dava açıldığını, davada söz konusu şirketler ile birlikte müvekkilinin de davalı olarak gösterildiğini, yargılama sonunda 17.01.2022 tarihli karar ve aynı tarihli ek karar ile müvekkili hakkındaki davanın reddine ve müvekkili lehine yargılama giderine karar verildiğini, bu karardan sonra davalının yine Mahkemenin 17.01.2022 tarihli kararı ile ilgili olarak 18.02.2022 tarihinde ek başvuru yaptığını, müvekkili hakkında karar tesisi için başvuruda bulunmuş ise de müvekkiline karşı tüm taleplerin 08.04.2022 tarihli karar ile reddedildiğini, yargılama gideri olarak 30.000,00 GMP'nin müvekkiline ödenmesine karar verildiğini,

bu kararın belirtilen hükümler yönünden kesinleştiğini ileri sürerek 17.01.2022 tarihli karar ve ek karar ile 08.04.2022 tarihli kararların tanınması ve tenfizine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kamu düzenine aykırılık nedeniyle davanın reddi gerektiğini, davacının ortağı ve yöneticisi olduğu ...

Ltd.'nin müvekkiline yüksek miktarda borcu bulunduğunu, Londra Mahkemelerinde görülen davada anılan şirkete karşı müvekkilinin haklılığının tespit edildiğini, davacının ortağı ve yöneticisi olduğu şirketten müvekkilinin alacağının yaklaşık 125 milyon TL olduğunu, davacının kötüniyetli olarak ortağı ve yöneticisi olduğu şirketin içini boşaltarak iflas sürecine soktuğunu, borçlarını batık şirkette bırakıp alacaklarını yine ortağı ve yöneticisi olduğu başka şirketlerine aktardığını, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 50. maddesi gereği tüzel kişinin organı sıfatıyla müvekkiline karşı davacının sorumlu olduğunu,

tüzel kişilik perdesinin aralanması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yabancı Mahkeme kararında.

A.Ş.'nin davalı, ...'ın dava dışı şirketler ile birlikte davalı konumunda olduğu, yabancı Mahkemenin 13.04.2023 tarihinde kesinleşen 17.01.2022 tarihli kararı ile davalı hakkındaki davanın reddine karar verildiği, 17.01.2022 tarihli ek karar ile 08.04.2022 tarihli masraf kararında davalı lehine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedildiği, kararın Türk Mahkemeleri'nin münhasıran yetkisine ilişkin olmadığı, tenfiz şartlarının oluştuğu, tenfizi talep edilen yabancı mahkeme kararı-ek kararın appostille şerhli kesinleşmiş aslı ile noter onaylı tercümesinin sunulduğu, yabancı mahkeme kararının kamu düzenine aykırı bir yönünün bulunmadığı,

adil yargılanma hakkının ihlal edilmediği, yabancı mahkeme ilamının davalıya usulüne uygun olarak tebliğ edildiği ve kesinleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, yabancı mahkeme kararının tanınması tenfizi istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.